Brak definicji legalnej

Ustawa o podatkach i opłatach lokalnych nie definiuje pojęć: „budynek mieszkalny” i „pozostały”. Wobec braku definicji legalnej budynku mieszkalnego należałoby się odwołać do tego pojęcia występującego w innych unormowaniach prawnych lub do jego znaczenia w języku potocznym. Budynek mieszkalny w znaczeniu potocznym to budynek przeznaczony, nadający się do mieszkania, zamieszkania.

O tym więc, czy dana nieruchomość jest budynkiem mieszkalnym, decyduje to czy jej funkcja sprowadza się do zaspokajania potrzeb mieszkaniowych, czy też do innych celów. Uznanie, iż garaż znajdujący się obrębie bryły budynku mieszkalnego spełnia cele mieszkaniowe, jest wykładnią rozszerzającą zbyt daleko idącą i nieznajdującą potwierdzenia w faktycznym wykorzystaniu tej kondygnacji budynku. Tym bardziej że w garażu wydzielone są miejsca postojowe sprzedawane niekoniecznie lokatorom budynku na mocy odrębnych umów sprzedaży udziałów w nieruchomości wspólnej (jaką jest tylko kondygnacja garażowa, a nie cały budynek). W rozumieniu prawa cywilnego przedmiotowa kondygnacja stanowi prawnie odrębny lokal w odniesieniu do pozostałej części budynku i zarówno całość nieruchomości, jak i udziały w jej własności mogą stanowić odrębny przedmiot obrotu prawnego. Może więc dojść do sytuacji, że podmiot, któremu przysługiwać będzie prawo do garażu, nie będzie tożsamy z podmiotem uprawnionym do lokalu mieszkalnego w obrębie tego samego budynku. Przyjmowanie w takiej sytuacji jednolitej korzystniejszej stawki podatku od nieruchomości stanowiłoby nieuzasadnione uprzywilejowanie osób faktycznie wykorzystujących miejsce postojowe w celach odmiennych niż mieszkaniowe.

Przedstawione rozważania prowadzą do wniosku, że w kwestii opodatkowania lokali garażowych konieczne jest jednolite orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego. Dopóki jednak NSA nie wypowie się w tej kwestii w kilku orzeczeniach, podatnicy skazani są na niepewność co do wysokości podatku od nieruchomości, jaki przyjdzie im zapłacić, i mogą co najwyżej liczyć, iż trafią na skład sędziowski, który jest zwolennikiem stawek właściwych dla budynków mieszkalnych.

Maksymalne stawki podatku od nieruchomości w 2011 r.

Stawki podatku od nieruchomości wynoszą:

● 0,80 zł od mkw. powierzchni – od gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej,

● 4,15 zł od ha powierzchni – od gruntów pod jeziorami, zajętych na zbiorniki wodne retencyjne lub elektrowni wodnych,

● 0,41 zł od mkw. powierzchni – od pozostałych gruntów,

● 0,67 zł od mkw. powierzchni użytkowej – od budynków lub ich części mieszkalnych,

● 21,05 zł od mkw. powierzchni użytkowej – od budynków lub ich części związanych z prowadzeniem lub zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej,

● 9,82 od mkw. powierzchni użytkowej – od budynków lub ich części zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie obrotu kwalifikowanym materiałem siewnym,

● 4,27 zł od mkw. powierzchni użytkowej – od budynków lub ich części zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie udzielania świadczeń zdrowotnych,

● 7,06 zł od mkw. powierzchni użytkowej – od pozostałych budynków lub ich części.

Podstawa prawna

Ustawa z 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. z 2010 r. nr 95, poz. 613 z późn. zm.).