Ze względu na wejście w życie nowych przepisów RODO zmieniliśmy sposób
logowania do produktu i sklepu internetowego, w taki sposób aby chronić dane
osobowe zgodnie z najwyższymi standardami.
Prosimy o zmianę dotychczasowego loginu na taki, który będzie adresem
e-mail.
Organy podatkowe państw członkowskich mogą występować do zagranicznych organów podatkowych o udzielenie informacji na temat podatnika. Nie muszą jednak tego robić.
ORZECZENIE
Europejski Trybunał Sprawiedliwości wydał wyrok w sprawie Twoh International v. Staatssecretaris van Financiën, rozstrzygając zagadnienie konieczności występowania przez organy podatkowe do innych państw UE o udzielenie informacji.
Twoh, spółka z siedzibą w Holandii, dostarczała części komputerowe przedsiębiorstwom mającym siedziby we Włoszech. W umowach sprzedaży strony uzgodniły sposób dostawy według klauzuli handlowej z zakładu. Włoscy klienci nie dostarczyli Twoh żadnego oświadczenia dotyczącego dostaw, takiego jak wymagane przez holenderskie przepisy podatkowe, służącego wykazaniu wewnątrzwspólnotowego charakteru dostaw towarów dla celów zwolnienia od VAT w Holandii. Twoh zawsze jednak uznawała, że dokonywane przez nią dostawy były dostawami wewnątrzwspólnotowymi. W konsekwencji wystawiała faktury niezawierające kwoty VAT, a tym samym nie płaciła podatku od tych dostaw.
Po przeprowadzeniu kontroli organy podatkowe uznały, że nie zostało wykazane, że towary były transportowane lub wysyłane do innego państwa UE i że w związku z tym VAT powinien być zapłacony. W konsekwencji wezwały Twoh do zapłaty należnego podatku. Twoh wniosła odwołanie. W toku postępowania spółka zażądała, aby organy podatkowe zasięgnęły informacji pozwalających na ustalenie wewnątrzwspólnotowego charakteru spornych dostaw u właściwych organów włoskich, na podstawie Dyrektywy w sprawie wzajemnej pomocy i rozporządzenia w sprawie współpracy administracyjnej. Holenderskie organy podatkowe nie uwzględniły tego żądania.
Zdaniem ETS, Dyrektywa w sprawie wzajemnej pomocy przewiduje uprawnienie krajowych organów podatkowych do zwracania się o informacje, których nie mogą same uzyskać w celu zapobiegania oszustwom podatkowym. Jednak prawodawca wspólnotowy posłużył się słowem może, co oznacza, że zwrócenie się z takim wnioskiem nie jest w żaden sposób obowiązkowe. Do każdego z państw członkowskich należy dokonanie oceny konkretnych przypadków, w których brak jest informacji dotyczących czynności dokonanych przez podatników mających siedzibę na jego terytorium, oraz podjęcie decyzji, czy w tych przypadkach uzasadnione jest wystąpienie z wnioskiem o informacje.