W niektórych firmach organizowane są akcje rekomendowania do pracy kandydatów na określone stanowisko przez osoby już zatrudnione w firmie. Jeśli polecony do pracy kandydat, najczęściej znajomy pracownika, zostanie przyjęty do pracy, pracownik go polecający otrzymuje premię lub nagrodę.

Jak tłumaczy Szymon Wilga, ekspert ECDDP, wszelkiego rodzaju przysporzenia, jakie pracownik otrzymuje od swojego pracodawcy, stanowią dla niego przychód ze stosunku pracy. Zgodnie bowiem z art. 12 ust. 1 ustawy o PIT (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307 z późn. zm.) za przychody ze stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń. W szczególności są to: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona. Do tego katalogu włącza się również świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

– Ten katalog świadczeń pozostaje otwarty, tak więc w sytuacji gdy pracodawca umożliwia otrzymanie świadczenia w postaci premii czy prowizji osobom, które są u niego zatrudnione, także te przysporzenia należy zakwalifikować jako przychód ze stosunku pracy danego pracownika – dodaje ekspert.

Jeśli więc osoba rekomendująca do pracy kandydata jest zatrudniona na podstawie umowy o pracę, to wynagrodzenie (premia) będzie opodatkowana na zasadach dotyczących przychodów ze stosunku pracy.

Szymon Wilga wyjaśnia, że na pracodawcy będą więc ciążyły obowiązki płatnika wskazane w art. 31 ustawy o PIT. Zakład pracy powinien więc doliczyć przekazany rodzaj świadczenia do ogółu przychodów otrzymywanych przez tego pracownika i pobrać zaliczkę na podatek dochodowy.

Ważne!

Przychody ze stosunku pracy wykazywane są w formularzu PIT-11, który jest przekazywany przez zakład pracy do końca lutego następnego roku podatkowego podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu