Zwolnienie z podatku

Świadczenia rzeczowe są zwolnione z opodatkowania, jeśli spełnione są określone w ustawie po PIT warunki. Magdalena Klein, księgowa w Auxilium, wymienia dwa warunki: świadczenie musi zostać sfinansowane z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych (ZFŚS), wysokość świadczenia na każdego pracownika nie może przekraczać 380 zł rocznie.

– Każda nadwyżka objęta jest podatkiem dochodowym i składkami ZUS – stwierdza Magdalena Klein.

Również Marek Kolibski, doradca podatkowy, partner w spółce Kolibski Nikończyk Dec & Partnerzy, podkreśla, że dofinansowanie przez pracodawcę wycieczki czy wczasów jest dla pracowników bez wątpienia przychodem ze stosunku pracy. Niemniej jednak, jeśli wycieczka taka jest finansowana w ramach ZFŚS, pracownik korzysta ze zwolnienia z opodatkowania takiego świadczenia do 380 zł.

– Niestety mimo poszerzenia zakresu zwolnienia w 2009 roku nie ustały wątpliwości odnośnie do tego, co może być kwalifikowane jako zwolnione świadczenie rzeczowe – podkreśla Marek Kolibski.

Tego typu wątpliwości nie powinny wzbudzać dodane w zeszłym roku do treści przepisu świadczenia pieniężne przekazywane pracownikom.

Ekspert zauważa, że z drugiej strony Izba Skarbowa w Warszawie (interpretacja nr IPPB5/423-68/10-2/JC) twierdzi, że organizacja wycieczek dla pracowników nie z funduszy ZFŚS, lecz ze zwykłych środków obrotowych firmy może być zakwalifikowana przez pracodawcę jako pośredni koszt uzyskania przychodów, skoro może mieć wpływ na wyniki sprzedaży, a w konsekwencji uzyskanie przychodów.

– Jeśli zaś wycieczka, jako działalność socjalna, jest finansowana ze środków obrotowych firmy, to wydatek nie stanowi kosztu, lecz koszt stanowi odpis na ZFŚS – stwierdza Marek Kolibski.

Interpretacje podatkowe

Ukształtowana przez organy podatkowe linia interpretacyjna potwierdza brak możliwości zwolnienia tego rodzaju świadczeń, tj. wycieczek, z podatku dochodowego.

Zdaniem Aleksandra Wójcika, radcy prawnego z kancelarii Kurek, Kościółek i Wójcik, bez znaczenia jest, czy pracodawca wykupił wycieczkę w biurze podróży, czy też zorganizował ją na własną rękę.

Za przykład posłużyć mogą chociażby interpretacja dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 7 czerwca 2010 r. (nr IBPBII/1/415-272/10/ŚS) oraz dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 26 kwietnia 2010 r. (nr IPPB4/415-111/10-2/JS).

– W wypadku wycieczki mamy do czynienia ze świadczeniem usługi, wobec czego dosłowna treść art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o PIT nie budzi wątpliwości interpretacyjnych, ponieważ wyraźnie stanowi o świadczeniach rzeczowych. Przedmiotem świadczenia rzeczowego mogą być wyłącznie obiekty materialne – mówi Aleksander Wójcik.

Podkreśla też, że pracodawca będący płatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych zobowiązany jest doliczyć do miesięcznego wynagrodzenia pracownika wartość wycieczki, przypadającą na pracownika, a następnie od tej sumy obliczyć, pobrać i wpłacić zaliczkę na podatek dochodowy.

Natomiast w terminie do końca lutego roku następującego po roku podatkowym płatnicy, w przypadku gdy nie dokonują rocznego obliczenia podatku, są obowiązani przekazać podatnikowi i urzędowi skarbowemu imienną informację PIT-11, w której powinna być uwzględniona wartość darmowej wycieczki.