Nabycie obligacji przez inwestora oznacza, że emitent obligacji staje się dłużnikiem nabywcy i zobowiązuje się wobec niego do spełnienia określonego świadczenia pieniężnego w określonym terminie wykupu. Emitent zobowiązuję się również do wypłaty nabywcy należnej kwoty odsetek lub dyskonta za powierzone pieniądze.

Odsetki i dyskonto

W przypadku nabycia obligacji z dyskontem inwestor płaci za nabycie cenę niższą niż nominał obligacji. Im bliżej do momentu zapadalności, tj. wykupu obligacji przez emitenta, tym wartość nabytej obligacji z dyskontem jest bliższa jej ceny nominalnej. Dochodem do opodatkowania dla nabywcy takiej obligacji jest dyskonto faktycznie otrzymane, które kwalifikowane jest w sposób analogiczny do otrzymanych odsetek.

Kwota otrzymana w wyniku wykupu stanowi jednak dla posiadacza obligacji przychód podlegający opodatkowaniu. 19-proc. podatek od przychodu z dyskonta będzie obliczany od różnicy między ceną zakupu obligacji a kwotą uzyskiwaną z tytułu wykupu papieru wartościowego. Z kolei w przypadku obligacji, z których źródłem dochodu są dopisywane odsetki, 19 proc. podatek pobierany jest od kwoty odsetek faktycznie otrzymanych.

Zgodnie z przepisami podatkowymi, to podmiot dokonujący wykupu obligacji jest obowiązany pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów posiadania obligacji.

Zwrócić trzeba uwagę, że w przypadku sprzedaży obligacji przed terminem wykupu na rynku wtórnym, np. na Giełdzie Papierów Wartościowych, gdzie obligacje danej serii emisji są notowane, to dochód lub strata uzyskana ze sprzedaży obligacji traktowane są jako uzyskane z odpłatnego zbycia papieru wartościowego. Dla podatnika oznacza to, że bank lub biuro maklerskie, za pośrednictwem którego inwestor dokonał zbycia obligacji, wystawi informację PIT-8C o wysokości uzyskanego przychodu, a inwestor rozliczy przychód w zeznaniu rocznym PIT-38.