dr JANUSZ FISZER

partner White & Case, docent UW

Opodatkowanie należności licencyjnych jest uregulowane w art. 12 Modelowej Konwencji OECD (MK OECD). Definicję tych należności zawiera ust. 3 tego artykułu, zgodnie z którym określenie – należności licencyjne oznacza wszelkiego rodzaju należności płacone za użytkowanie lub prawo do użytkowania wszelkich praw autorskich do dzieła literackiego, artystycznego lub naukowego, włącznie z filmami dla kin, wszelkiego rodzaju patentu, znaku towarowego, wzoru lub modelu, planu, tajemnicy technologii lub procesu produkcyjnego lub za korzystanie z doświadczenia w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej.

Z kolei art. 21 ust. 1 ustawy o CIT stanowi, że od przychodów z tytułu odsetek, z praw autorskich lub praw pokrewnych, z praw do projektów wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze sprzedaży tych praw, z należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego, za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, w tym także środka transportu, urządzenia handlowego lub naukowego, za informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how) – pobiera się podatek w wysokości 20 proc. przychodów. Od 1993 roku OECD nie uznaje już płatności za użytkowanie lub prawo do użytkowania jakiegokolwiek urządzenia przemysłowego, handlowego lub naukowego za należności licencyjne i – w konsekwencji – MK OECD, będąca wzorem dla dwustronnych umów podatkowych, w definicji należności licencyjnych nie zawiera już tej kategorii dochodu. Płatności z tytułu leasingu transgranicznego są właśnie płatnościami za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego. OECD stoi więc na stanowisku, że płatności leasingowe nie są należnościami licencyjnymi, lecz dochodami z tytułu bezpośredniej działalności gospodarczej, a więc ich opodatkowanie – w kontekście transgranicznym – powinno być opodatkowane zgodnie z art. 7 MK OECD. W konsekwencji zakres definicji należności licencyjnych, zawarty w konkretnej umowie o unikaniu podwójnego opodatkowania dochodu, będzie decydował o tym, czy te płatności będą podlegały opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym pobieranym u źródła, czy też nie. Jeżeli więc konkretna umowa nie zawiera definicji należności licencyjnych tego rodzaju płatności, zryczałtowany podatek dochodowy z tego tytułu nie może zostać pobrany u źródła.