HUBERT JĄDRZYK

partner, PricewaterhouseCoopers

W myśl jednej z interpretacji dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie dotyczącej nieodpłatnego przekazywania kontrahentom kalendarzy z logo firmy wynika, że sam fakt, że kalendarz ma nadrukowane logo firmy, nie pozwala stwierdzić, że jest on drukowanym materiałem reklamowym. W konsekwencji nieodpłatne przekazanie takiego kalendarza jest opodatkowane VAT. Opodatkowanie uwarunkowane jest dwiema przesłankami: podatnik miał prawo do odliczenia VAT przy nabyciu kalendarza, a cele jego przekazania są niezwiązane z prowadzonym przedsiębiorstwem.

Spółka prowadziła działalność polegającą na wykonywaniu kolejowych przewozów pasażerskich, a w ramach działalności kupowała różne gadżety, m. in. kalendarze z jej własnym logo, które wręczane były aktualnym i potencjalnym kontrahentom.

Zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy o VAT, nieodpłatne przekazanie towarów nie jest opodatkowane VAT. Jednak są pewne wyjątki, kiedy czynność ta jest traktowana na równi z odpłatną dostawą. Pierwszą przesłanką opodatkowania jest okoliczność, że przy nabyciu wydanych towarów podatnik miał prawo do odliczenia VAT. Drugą przesłanką jest okoliczność, że nieodpłatne przekazanie jest dokonywane na cele niezwiązane z prowadzonym przedsiębiorstwem. Tym samym nieodpłatne przekazanie na cele związane z prowadzonym przedsiębiorstwem jest nieopodatkowane, zaś na cele niezwiązane z tym przedsiębiorstwem - opodatkowane. W stosunku do transakcji takich jak ta, której dotyczy omawiana interpretacja, organy podatkowe mają tendencję do twierdzenia, że przekazanie jest dokonywane na cele niezwiązane z prowadzonym przedsiębiorstwem i powinno być opodatkowane. Jednak, zgodnie z art. 7 ust. 3 ustawy o VAT, z opodatkowania jest wyłączone przekazanie drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych, prezentów o małej wartości i próbek towarów. Wyłączenie to jest skuteczne także wtedy, gdy spełnione są przesłanki opodatkowania przedstawione powyżej. W omawianej sprawie spółka starała się wykazać, że kalendarze stanowią drukowane materiały reklamowe, a w konsekwencji ich nieodpłatne przekazanie będzie wyłączone z opodatkowania na podstawie art. 7 ust. 3 ustawy o VAT. W uzasadnieniu spółka dowodziła, że kalendarze stanowią niewątpliwie materiały drukowane, a skoro na kalendarzach zamieszczone jest logo firmy, można je uznać za materiały reklamowe.

W odpowiedzi na wniosek dyrektor wydał jednak interpretację, w której stwierdził, że stanowisko spółki jest nieprawidłowe.