Rzeczywiście na taką okoliczność Konwencja Modelowa OECD przewiduje w art. 21 tzw. klauzulę ogólną - zatytułowaną Inny dochód, która generalnie stanowi, że części dochodu osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w danym państwie, bez względu na to, gdzie są osiągane, a które nie są objęte postanowieniami innych artykułów Konwencji, podlegają opodatkowaniu tylko w tym państwie. Tym samym więc, Konwencja Modelowa OECD przyznaje w takim przypadku wyłączne prawo opodatkowania dochodu państwu rezydencji (zamieszkania lub siedziby), wyłączając tym samym prawo opodatkowania w państwie źródła dochodu.

W praktyce zastosowanie dyspozycji art. 21 Konwencji Modelowej OECD może odnosić się do opodatkowania dochodu z tzw. nietradycyjnych instrumentów finansowych (m.in. derywaty, warranty, opcje, transakcje typu swap) - uzyskiwanych poza zakresem prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej, świadczeń alimentacyjnych, niektórych wypłat o charakterze ubezpieczeniowym (m.in. ang. annuity, czyli wypłat z tytułu komercyjnych wypłat dożywocia, niestanowiących jednak świadczeń emerytalno-rentowych), wygranych w grach losowych, a także ewentualnych innych płatności o trudnym do jednoznacznego zdefiniowania charakterze prawnym.

Klauzula ogólna zawarta w art. 21 Konwencji Modelowej OECD pozwala na systemowe zamknięcie katalogu dochodów, których opodatkowanie uregulowane jest w dwustronnej umowie o unikaniu podwójnego opodatkowania.

dr Janusz Fiszer

partner White & Case, docent UW

Not. EM