Karolina Gierszewska,
ekspert podatkowy, Europejskie Centrum Doradztwa i Dokumentacji Podatkowej
Kwoty wyrażone w walucie obcej wykazywane na fakturze przelicza się na złote według wyliczonego i ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski bieżącego kursu średniego waluty obcej na dzień wystawienia faktury, jeżeli faktura jest wystawiana w terminie, w którym podatnik obowiązany jest do jej wystawienia. W przypadku gdy na dzień wystawienia faktury bieżący kurs średni waluty obcej nie został wyliczony i ogłoszony, do przeliczenia stosuje się kurs wymiany ostatnio wyliczony i ogłoszony. Natomiast w przypadku niewystawienia faktury w terminie, w którym podatnik obowiązany jest do jej wystawienia, kwoty wyrażone w walucie obcej przelicza się na złote według wyliczonego i ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski bieżącego kursu średniego waluty obcej na dzień powstania obowiązku podatkowego. Przepisy powyższe stosuje się odpowiednio do przeliczania kwot wykazywanych na fakturze wystawionej przez podatnika podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze, jeżeli dokumentują one czynności, które u podatnika stanowią wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, dostawę towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca lub import usług.
Wobec powyższego, rozliczając należny podatek od towarów i usług, przeliczenia na złote kwot wykazanych w fakturze otrzymanej od brytyjskiego kontrahenta podatnik winien dokonać według wyliczonego i ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski bieżącego kursu średniego waluty obcej na dzień wystawienia faktury (pod warunkiem że faktura ta została wystawiona w terminie, w którym był on obowiązany do jej wystawienia). W przypadku niewystawienia faktury w terminie, w którym podatnik obowiązany jest do jej wystawienia, kwoty wyrażone w walucie obcej przelicza się na złote według wyliczonego i ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski bieżącego kursu średniego waluty obcej na dzień powstania obowiązku podatkowego, a nie z dnia wpływu faktury. W przypadku importu usług licencyjnych obowiązek podatkowy powstaje na zasadzie analogicznej, jak przy świadczeniu tego typu usług na terytorium kraju. W odniesieniu do usług licencyjnych obowiązek ten powstaje w momencie otrzymania całości bądź części zapłaty, nie później jednak niż z upływem terminu płatności określonego w umowie lub fakturze (art. 19 ust. 13 pkt 9 w zw. z art. 19 ust. 19). W przypadku podatnika, jako podmiotu obowiązanego do rozliczenia importu usług, będzie to dzień dokonania całości lub części wpłaty (nie później jednak niż z upływem terminu płatności określonego w umowie lub fakturze). Przy czym dla określenia, czy otrzymana od kontrahenta faktura VAT została wystawiona w sposób prawidłowy, stosujemy polskie przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do niej.
(AP)
PODSTAWA PRAWNA
■ Art. 17 ust. 1 pkt 4, art. 19 ust. 13 pkt 9 i ust. 19 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. nr 54, poz. 535 z późn. zm.).
■ Par. 37 rozporządzenia ministra finansów z 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz.U. nr 97, poz. 970 z późn. zm.).