Piotr Kwaśny
doradca podatkowy, starszy konsultant w Accreo Taxand
Tak
Przepisy przewidują możliwość efektywnego podwyższenia stawki amortyzacji ze standardowych 2,5 proc. nawet do 10 proc.
Lokal mieszkalny może stanowić środek trwały podatnika, o ile spełnia podstawowe wymogi dla środków trwałych, tj. jest on kompletny i zdatny do użytku, będzie wykorzystywany na potrzeby związane z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą dłużej niż rok. Odpisów amortyzacyjnych dokonuje się począwszy od miesiąca następującego po miesiącu, w którym wprowadzono go do ewidencji danego podatnika.
Standardowa stawka amortyzacji dla lokali i budynków wynosi 2,5 proc. W efekcie oznacza to, że podstawowy okres amortyzacji lokali trwa 40 lat. Dla budynków oraz lokali mieszkalnych możliwe jest skrócenie okresu amortyzacji nawet do dziesięciu lat. Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (a także ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych) przewidują możliwość efektywnego podwyższenia stawki amortyzacji nawet czterokrotnie - ze standardowych 2,5 do 10 proc.
Co istotne, możliwość zastosowania takiej przyspieszonej metody amortyzacji nie dotyczy wszystkich - jest ograniczona do budynków i lokali używanych lub ulepszonych wprowadzonych do ewidencji danego podatnika po raz pierwszy. Oznacza to, że podatnik może korzystać z przyspieszonej amortyzacji pod warunkiem, że nabył lokal używany co najmniej przez pięć lat lub nabył nowy lokal (lub młodszy niż pięcioletni), na który poniósł wydatki na ulepszenie równe co najmniej 30 proc. wartości początkowej tego lokalu przed wprowadzeniem go do ewidencji.
Należy pamiętać, że wydatki na ulepszenia oznaczają wydatki na przebudowę, rozbudowę, adaptację czy modernizację lokalu, które podnoszą jego wartość (w odróżnieniu od wydatków remontowych, których głównym celem jest przywrócenie pierwotnego stanu technicznego). Wydatki na ulepszenie zwiększają wartość początkową lokalu i będą podlegać amortyzacji (wydatki remontowe zaś są rozliczane na bieżąco). W praktyce przyspieszoną amortyzację łatwiej będzie zastosować do lokali używanych (tj. co najmniej pięcioletnich). Przy obecnych cenach nowych mieszkań poniesienie kosztów na modernizację w wysokości 30 proc. wartości początkowej mieszkania musiałoby oznaczać bardzo istotne wydatki.
Porównanie amortyzacji nowego i ulepszonego lokalu można przedstawić na następującym przykładzie - w przypadku zakupu lokalu za 500 tys. zł wysokość odpisów amortyzacyjnych wynosić będzie jedynie 12,5 tys. zł rocznie (2,5 proc. x 500 tys. zł). Natomiast jeśli zdecydujemy się ponieść na nie nakłady na ulepszenie w wysokości 30 proc., wówczas wartość lokalu wynosić będzie 650 tys. zł, a przyspieszona metoda amortyzacji pozwoli na dokonywanie odpisów w wysokości 65 tys. zł rocznie (10 proc. x 650 tys. zł).
Ponadto warto zaznaczyć, że od 1 stycznia 2007 r. w przypadku inwestowania w lokale użytkowe przepisy podatkowe wprowadziły nowe zasady amortyzacji, zgodnie z którymi okres ich amortyzacji wynosi 40 lat, może być pomniejszony o pełna liczbę lat, które upłynęły od dnia ich pierwszego oddania do używania do dnia wprowadzenie do ewidencji przez podatnika (przy czym efektywny okres amortyzacji nie może być krótszy niż dziesięć lat). W konsekwencji sytuacja podatników nabywających lokale niemieszkalne może w najlepszym przypadku być taka jak podatników nabywających lokale mieszkalne wykorzystywane dla celów prowadzenia działalności gospodarczej.
Kwestią do rozstrzygnięcia pozostaje jednak sfinansowanie takiego ulepszenia, a także prawidłowa kwalifikacja wydatków na ulepszenie oraz ich odpowiednie udokumentowanie.
(EM)
Podstawa prawna
■ Ustawa z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2000 r. nr 14, poz. 176 z późn. zm.).
■ Ustawa z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2000 r. nr 54, poz. 654 z późn. zm.).