DR JANUSZ FISZER
partner White & Case, docent UW
Celem tej regulacji jest zapobieżenie uchylaniu się od opodatkowania, względnie ujawnienie przypadków takiego uchylania się przez podatników. Zazwyczaj wymiana informacji podatkowych uregulowana jest w art. 27 danej umowy, zgodnie z systematyką wprowadzoną przez Konwencję Modelową OECD. Teoria międzynarodowego prawa podatkowego wyróżnia w tym zakresie dwa rodzaje klauzul: tzw. małą albo inaczej wąską klauzulę informacyjną i dużą albo inaczej szeroką klauzulę informacyjną.
Mała klauzula informacyjna pozwala na dokonywanie przez uprawnione organy administracji podatkowej obu umawiających się państw - stron umowy - wymiany informacji niezbędnych jedynie dla prawidłowego zastosowania postanowień danej umowy. Tym samym klauzula ta nie pozwala na wymianę informacji w szerszym zakresie, np. informacji dotyczących zastosowania wewnętrznego prawa podatkowego obu państw - w zakresie wykraczającym poza przedmiotowy obszar stosowania danej umowy. Większość umów o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartych przed 1990 rokiem i opartych na Konwencji Modelowej OECD w jej pierwszych wersjach z 1963 roku lub z 1977 roku zawierała właśnie małe klauzule informacyjne.
Duża klauzula informacyjna pozwala na dokonywanie wymiany informacji niezbędnych dla prawidłowego zastosowania postanowień danej umowy oraz informacji koniecznych dla prawidłowego zastosowania wewnętrznego ustawodawstwa podatkowego obu państw - w zakresie, w jakim opodatkowanie przewidziane w tym ustawodawstwie nie jest sprzeczne z umową. Należy podkreślić, że choć dwustronne umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania dotyczą tylko podatków dochodowych, względnie podatków dochodowych i majątkowych, to współczesne duże klauzule informacyjne, oparte na najnowszych wersjach Konwencji Modelowej OECD, pozwalają na wymianę informacji dotyczących wszystkich podatków, bez względu na rodzaj lub nazwę, a wymiana informacji nie jest ograniczona postanowieniami art. 1 umowy (zakres podmiotowy), ani art. 2 (zakres przedmiotowy, czyli podatki, których dotyczy dana umowa). Ponadto, wszelkie informacje uzyskane od organów podatkowych innego państwa, objęte są tajemnicą skarbową, na takich samych zasadach, jak informacje podatkowe uzyskane zgodnie z ustawodawstwem wewnętrznym.
Not. EM
ikona lupy />
dr Janusz Fiszer, partner White & Case, docent UW / DGP