Renata Mikulewicz
radca prawny, dział szkoleń Kancelarii BSO Prawo & Podatki Bramorski Szermach Okorowska we Wrocławiu
Zasady opodatkowania usług pośredników zostały uregulowane w art. 28 ust. 5 i 6 ustawy o podatku od towarów i usług oraz w art. 27 ust. 4 pkt 11 w odniesieniu do usług pośrednictwa związanych z usługami niematerialnymi. W przypadku usług pośrednictwa i spedycji związanych bezpośrednio z wewnątrzwspólnotowymi usługami transportu towarów miejscem świadczenia tych usług jest miejsce, gdzie transport towarów się rozpoczyna. W przypadku usług wykonywanych przez pośredników działających w imieniu i na rzecz osób trzecich, związanych bezpośrednio z usługami pomocniczymi do usług transportowych, takimi jak załadunek, rozładunek, przeładunek i podobne czynności, o których mowa w art. 27 ust. 2 pkt 3 lit. b) - miejscem świadczenia tych usług jest miejsce świadczenia usług, z którymi usługi te są związane. Przy pozostałych usługach - miejscem świadczenia tych usług jest miejsce świadczenia usług, z którymi usługi te są związane. Jeżeli chodzi o dostawę towarów, to miejscem świadczenia tych usług jest miejsce dokonania dostawy towarów.
Zasady te ulegają zmianie w przypadku, gdy nabywca usługi podał dla tej czynności świadczącemu usługę numer, pod którym jest on zidentyfikowany na potrzeby podatku od wartości dodanej na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium państwa członkowskiego, na którym zgodnie z ust. 5 ma miejsce świadczenia usługi, miejscem świadczenia usługi jest terytorium państwa członkowskiego, które wydało nabywcy ten numer.
Warto też wspomnieć o usługach świadczonych przez agentów pośredników działających w imieniu i na rzecz innej osoby, dotyczących m.in. reklamy czy świadczenia usług sprzedaży praw lub udzielania licencji i sublicencji, przeniesienia lub cesji praw autorskich, patentów, praw do znaków fabrycznych, handlowych, oddania do używania wspólnego znaku towarowego albo wspólnego znaku towarowego gwarancyjnego, albo innych pokrewnych praw. Otóż podlegają one opodatkowaniu w kraju, w którym nabywca usługi posiada siedzibę, stałe miejsce prowadzenia działalności, dla którego dana usługa jest świadczona, a w przypadku braku stałego miejsca prowadzenia działalności, stały adres lub miejsce zamieszkania. To samo dotyczy m.in. usług doradztwa w zakresie sprzętu komputerowego (PKWiU 72.1); w zakresie oprogramowania (PKWiU 72.2); w zakresie badań i analiz technicznych (PKWiU 74.3); przetwarzania danych i dostarczania informacji; tłumaczeń. Zasady te stosuje się też do usług bankowych, finansowych i ubezpieczeniowych łącznie z reasekuracją, z wyjątkiem wynajmu sejfów przez banki; dostarczania (oddelegowania) personelu; wynajmu, dzierżawy lub innych o podobnym charakterze, których przedmiotem są rzeczy ruchome, z wyjątkiem środków transportu; telekomunikacyjnych; nadawczych radiowych i telewizyjnych; elektronicznych; a także polegających na zobowiązaniu się do powstrzymania się od dokonania czynności lub posługiwania się prawem.
(KT)
PODSTAWA PRAWNA
■ Art. 27 i 28 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. nr 54, poz. 535 z późn. zm.).