MAGDALENA PANCEWICZ
ekspert podatkowy, Europejskie Centrum Doradztwa i Dokumentacji Podatkowej
Nie
Wartość początkową budynku należy określić na podstawie ceny określonej w akcie notarialnym powiększonej o wydatki na jego adaptację.
Za wartość początkową środków trwałych uważa się w razie nabycia w drodze kupna cenę ich nabycia. Jeżeli nie można ustalić ceny nabycia środków trwałych lub ich części nabytych przez podatników przed dniem założenia ewidencji środków trwałych lub sporządzenia ich wykazu, to zgodnie z art. 22g ust. 8 ustawy o PIT wartość początkową tych środków przyjmuje się w wysokości wynikającej z wyceny dokonanej przez podatnika. Podatnik nie może przy tym według własnego uznania ustalić wartości nieruchomości, gdyż przepis w dalszej części nakazuje kierować się tu cenami rynkowymi środków tego samego rodzaju z grudnia roku poprzedzającego rok założenia ewidencji lub sporządzenia wykazu oraz stanem i stopniem ich zużycia.
W świetle powyższego należy stwierdzić, że podstawą do ustalenia wartości początkowej zakupionego przez podatnika środka trwałego będzie cena jego nabycia. Tylko w przypadku, gdy niemożliwe byłoby ustalenie ceny nabycia, należałoby określić wartość początkową budynku na podstawie wyceny. Ponieważ zakup przedmiotowego budynku został udokumentowany aktem notarialnym, należy zakładać, że ustalenie ceny nabycia jest jak najbardziej możliwe i to ta kwota będzie wartością kluczową dla ustalenia wartości początkowej budynku w ewidencji środków trwałych prowadzonej przez podatnika.
Z drugiej strony, budynek nie jest jeszcze kompletny i zdatny do używania, więc w chwili nabycia nie może być uznany za środek trwały. Podatnik zamierza dokonać prac adaptacyjnych przed przyjęciem tego budynku do używania. Dla celów określenia wartości początkowej można więc w tym przypadku posłużyć się definicją kosztu wytworzenia, na podstawie którego ustala się wartość początkową środków trwałych w razie ich wytworzenia we własnym zakresie. Zgodnie z art. 22g ust. 4 ustawy o PIT kosztem wytworzenia jest wartość, w cenie nabycia, zużytych do wytworzenia środków trwałych: rzeczowych składników majątku i wykorzystanych usług obcych powiększonych o koszty dające się zaliczyć do wartości wytworzonych środków trwałych. Także ten przepis mówi o cenie nabycia, co oznacza, że wartość początkową przedmiotowego budynku należy określić na podstawie ceny określonej w akcie notarialnym powiększonej o wydatki na jego adaptację, wynikające z faktur wystawionych na podatnika.
(AP)
PODSTAWA PRAWNA
■ Art. 22g ust. 1, ust. 4 i ust. 8 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2000 r. nr 14, poz. 176 z późn. zm.).