RADOSŁAW KOWALSKI
doradca podatkowy, Kancelaria Doradcy Podatkowego Radosława Kowalskiego
Co powinno się znaleźć w ewidencji, która dokumentuje przekazanie prezentów o małej wartości, aby takie przekazanie nie powodowało obowiązku naliczania VAT?
W 2007 roku pojawiło się kilka orzeczeń wojewódzkich sądów administracyjnych, w których podnoszone jest twierdzenie, iż przekazanie prezentów na potrzeby reklamy, reprezentacji, czy w innych okolicznościach, nie podlega opodatkowaniu VAT, jeżeli czynność taka wykonywana jest na potrzeby przedsiębiorstwa. Nie oznacza to jednak, że na swojej aktualności traci zagadnienie statusu podatkowego (w VAT) nieodpłatnego wydania prezentów małej wartości.
W tym miejscu przypomnieć należy, że stosownie do treści art. 7 ust. 3 ustawy o VAT nieodpłatne przekazanie prezentów małej wartości nie podlega opodatkowaniu VAT (jednocześnie podatnik zachowuje prawo do odliczenia VAT naliczonego przy nabyciu lub wytworzeniu takich towarów (art. 86 ust. 8 pkt 2 ustawy o VAT).
Wbrew temu, co niekiedy można było przeczytać czy usłyszeć, prezenty małej wartości mogą, ale wcale nie muszą być przekazywane w ramach podejmowanych przez podatnika działań o charakterze reklamowym. W art. 7 ust. 4 ustawy o VAT ustawodawca definiuje pojęcie prezentów małej wartości. Zgodnie z tymi przepisami za prezenty małej wartości uznaje się przekazywane przez podatnika jednej osobie towary: 1) o łącznej wartości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 100 zł (tutaj ustawodawca zamieszcza odesłanie do ustawy o PIT), jeżeli podatnik prowadzi ewidencję pozwalającą na ustalenie tożsamości tych osób; 2) których przekazania nie ujęto w ewidencji, o której mowa w pkt 1, jeżeli jednostkowa cena nabycia lub jednostkowy koszt wytworzenia przekazanego towaru nie przekracza 5 zł (po nowelizacji ustawy o VAT będzie tutaj mowa o wartości rynkowej).
Jak zatem widać, gdyby podatnik chciał skorzystać z rocznego limitu (100 zł), musi zaprowadzić odrębną ewidencję. Co powinno znaleźć się w takiej ewidencji, jaki powinien być jej kształt - tego ustawodawca nie precyzuje. To oznacza, że podatnicy, którzy zdecydują się na stosowanie takiego rozwiązania (z własnego doświadczenia doradczego mogę stwierdzić, że jest to wąska grupa), dysponują tutaj niemal pełną dowolnością.
Jednak zakładając taką ewidencję, należy wziąć pod uwagę funkcje, jakie ma ona spełniać. I właśnie kierując się takim kryterium (kryterium funkcjonalności), należy stwierdzić, że w ewidencji zaprowadzonej na potrzeby wyznaczenia, które towary wydawane nieodpłatnie mogą być uznane za prezenty małej wartości i jako takie nie stanowią dostawy towarów (czyli nie są opodatkowane VAT), muszą znaleźć się oznaczenie osoby, której prezent został przekazany, informacje na temat tego, co zostało przekazane, oraz jednostkowa wartość prezentu.
Identyfikując obdarowanego, z całą pewnością należy wskazać imię i nazwisko takiej osoby oraz jej numer identyfikacji podatkowej (NIP). Oczywiście mogą być tutaj zamieszczone inne informacje (jak np. adres zamieszkania), jednak wobec faktu, że pełna identyfikacja podatkowa została dokonana już przez NIP, moim zdaniem dane takie winny być uznane za nadmiarowe.
Na zakończenie przypomnieć należy, że obowiązek prowadzenia ewidencji dotyczy jedynie tych przypadków, w których podatnik klasyfikuje nieodpłatnie wydawane towary jako prezenty małej wartości, odwołując się do łącznej kwoty 100 zł i z pominięciem ich jednostkowej ceny nabycia (kosztu wytworzenia). W przypadku bowiem gdy podatnik uznaje towar za prezent małej wartości ze względu na to, iż jego cena nabycia (koszt wytworzenia) nie przekroczyła 5 zł, organ podatkowy nie ma prawa żądać, by przedstawił on ewidencję, z której wynikałoby, komu, co i o jakiej wartości zostało nieodpłatnie przekazane.
(SVB)
PODSTAWA PRAWNA
■ Art. 7 ust. 3-4 oraz art. 86 ust. 8 pkt 2 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. nr 54, poz. 535 z późn. zm.).