statystyki

Podatek u źródła: Problem z zakładem został rozwiązany, lecz inne wciąż są aktualne

autor: Katarzyna Jędrzejewska22.06.2020, 06:01; Aktualizacja: 22.06.2020, 09:20
Posiadanie przez polskie firmy zagranicznych zakładów nie należy do rzadkości. Równie częste jest kupowanie przez te zakłady, na potrzeby prowadzonej przez siebie działalności, usług od zagranicznych kontrahentów.

Posiadanie przez polskie firmy zagranicznych zakładów nie należy do rzadkości. Równie częste jest kupowanie przez te zakłady, na potrzeby prowadzonej przez siebie działalności, usług od zagranicznych kontrahentów.źródło: ShutterStock

Dyrektor KIS wycofał skargę kasacyjną w sprawie opodatkowania w Polsce usług kupowanych przez oddział polskiej spółki działający w innym kraju. Nie oznacza to jednak końca sporów o miejsce opodatkowania zagranicznych świadczeń.

Posiadanie przez polskie firmy zagranicznych zakładów nie należy do rzadkości. Równie częste jest kupowanie przez te zakłady, na potrzeby prowadzonej przez siebie działalności, usług od zagranicznych kontrahentów. Mimo to próżno szukać w ustawach z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 865; ost.zm. Dz.U. z 2020 r. poz. 695; dalej: ustawa o CIT) i z 6 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 1387; ost.zm. Dz.U. z 2020 r. poz. 875; dalej: ustawa o PIT) przepisów, które bezpośrednio odnosiłyby się do takiej właśnie sytuacji. Za każdym razem powstaje więc pytanie, czy mają tu zastosowanie art. 21 ust. 1–2 ustawy o CIT oraz art. 29 ust. 1–2 ustawy o PIT. Zgodnie z tymi przepisami, jeżeli zapłata za wymienione w nich usługi niematerialne (np. doradcze, księgowe, badania rynku, prawne, reklamowe, przetwarzania danych, rekrutacji pracowników) jest regulowana na rzecz nierezydenta, to w Polsce powinien zostać potrącony zryczałtowany podatek dochodowy (podatek u źródła), z uwzględnieniem odpowiednich umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania.

Zasadę tę potwierdził wyrok z 15 maja 2017 r. (sygn. akt II FSK 3587/14) siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego: „podmioty, które nie posiadają w Polsce siedziby lub zakładu (oddziału), a świadczą na rzecz polskiej spółki usługi niematerialne poza granicami Polski, obciąża ograniczony obowiązek podatkowy (…). Spółka, wypłacając zagranicznym kontrahentom wynagrodzenie za tego rodzaju usługi, zobowiązana jest do potrącenia podatku u źródła, o którym mowa w art. 21 ustawy o CIT”. Taka wykładnia jest konsekwencją art. 3 ust. 2 ustawy o CIT (analogicznie art. 3 ust. 2a ustawy o PIT), zgodnie z którym dochody nierezydentów osiągnięte na terytorium Polski są w naszym kraju opodatkowane. W szczególności są to należności płacone przez podmioty mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium Polski, niezależnie od miejsca zawarcia umowy i wykonania świadczenia (art. 3 ust. 3 pkt 5 ustawy o CIT oraz art. 3 ust. 2b pkt 7 ustawy o PIT).

Przyczyną licznych sporów z polskim fiskusem jest najczęściej to ostatnie sformułowanie: „niezależnie od miejsca zawarcia umowy i wykonania świadczenia”. Na tej podstawie fiskus najchętniej oczekiwałby potrącenia podatku u źródła za każdym razem, gdy należność jest wypłacana za granicę, nawet gdy świadczenie jest wykonane poza granicami naszego kraju i tam też w pełni wykorzystywany jest jego efekt. Przykładów takich sytuacji jest wiele.


Pozostało 77% tekstu

Prenumerata wydania cyfrowego

Dziennika Gazety Prawnej
9,80 zł
cena za dwa dostępy
na pierwszy miesiąc,
kolejny miesiąc tylko 79 zł
Oferta autoodnawialna
KUPUJĘ

Pojedyncze wydanie cyfrowe

Dziennika Gazety Prawnej
4,92 zł
Płać:
KUPUJĘ
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu tylko za zgodą wydawcy INFOR Biznes. Kup licencję

Polecane

Reklama

Twój komentarz

Zanim dodasz komentarz - zapoznaj się z zasadami komentowania artykułów.

Widzisz naruszenie regulaminu? Zgłoś je!

Redakcja poleca

Polecane