Ustawa o Krajowej Administracji Skarbowej w znaczący sposób zmienia kontrolę skarbową, jaką znaliśmy dotychczas.
Dotychczas obowiązująca ustawa o kontroli skarbowej dawała organom kontrolnym szerokie uprawnienia, ale dzieliła je na dwie kategorie. Kontrolujący mogli użyć tych najbardziej dotkliwych uprawnień, takich jak zatrzymanie osób, przeszukanie pojazdu lub bagażu, tylko gdy mieli podejrzenie popełnienia wykroczenia lub przestępstwa oraz wykroczenia lub przestępstwa skarbowego albo kontrola dotyczyła dochodów pochodzących z nieujawnionych źródeł. Te ograniczenia nakładał na nich art. 11a ust 1a ustawy o kontroli skarbowej.
Dotychczas przeszukanie biura przedsiębiorcy nie należało do częstych działań podejmowanych przez ograny. Kontrolujący mógł przeszukać pomieszczenia tylko i wyłącznie w przypadkach wymienionych w ustawie. Były to sytuacje, kiedy badanie miało na celu ujawnienie niezgłoszonej do opodatkowania działalności gospodarczej, źródeł pochodzenia majątku nieznajdującego pokrycia w ujawnionych źródłach czy też w związku ze wszczętym postępowaniem w sprawach o przestępstwa i wykroczenia oraz o przestępstwa skarbowe i wykroczenia skarbowe. Jak widzimy, katalog enumeratywnie wymienionych sytuacji zabezpieczał przedsiębiorcę przed uciążliwym dla niego przeszukaniem jego biura i innych pomieszczeń związanych z prowadzaną przez niego działalnością gospodarczą.