Do momentu wydania innego orzeczenia NSA w kwietniu zeszłego roku, podejście władz skarbowych było niekorzystne dla podatników. Zarówno w ramach postępowań o wydanie interpretacji, jak i w tzw. postępowaniach wymiarowych organy skarbowe niemal jednolicie odmawiały prawa do skorzystania ze zwolnienia przy przekazaniu darowizny na rachunek bankowy inny niż obdarowanego. Twierdziły, że wymóg wskazany w art. 4a ust. 1 ustawy o podatkach od spadków i darowizn nakazuje wpłatę na rachunek bankowy prowadzony na imię obdarowanego. W praktyce zdarzało się, że darczyńcy, np. rodzice, przekazywali środki dla obdarowanych bezpośrednio na rzecz dewelopera czy indywidualnego sprzedawcy nieruchomości, której wartość w ten sposób darowali swoim zstępnym. Według władz skarbowych dokonane wpłaty na rzecz takiego wierzyciela beneficjenta darowizny nie spełniały przesłanek do zwolnienia z opodatkowania. W efekcie organy skarbowe ustalały podatek należny z tytułu darowizny, tak jakby zwolnienie przewidziane dla tzw. grupy zerowej nie miało zastosowania.

W omawianym przypadku darczyńca dokonał darowizny na rzecz obdarowanego w postaci przekazania środków na rzecz urzędu skarbowego, którego dłużnikiem był obdarowany. NSA jednoznacznie wskazał, że wpłata na rzecz obdarowanego należności pieniężnej na konto bankowe jego wierzyciela spełnia warunki zwolnienia, wskazane w art. 4a ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn.

Należy mieć nadzieję, że ten i poprzednie wyroki NSA w tej kwestii będą wyznacznikiem postępowania zarówno dla sądów niższej instancji, ale przede wszystkim dla organów podatkowych również w innych sprawach. Warto, aby kierowały się konkluzją uzasadnienia wyroku NSA i uwzględniały fakt, że „...w przepisie podatkowym nie można zastawić pułapek na podatnika”.