Spór dotyczył tego, czy przedsiębiorstwo oferujące usługę logistyczną może rozliczać VAT na podstawie art. 19 ust. 13 pkt 4 ustawy o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 74, poz. 397 z późn. zm.). Zgodnie z tym przepisem obowiązek podatkowy z tytułu m.in. usług polegających na dozorze i przechowywaniu mienia powstaje z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty, nie później, niż upływa termin płatności określony w umowie lub na fakturze.

Według dyrektora izby skarbowej skarżąca spółka nie może stosować tego przepisu. W jej przypadku obowiązek podatkowy powstaje na zasadach ogólnych, na podstawie art. 19 ust. 4 ustawy o VAT, czyli z chwilą wydania towaru lub wykonania usługi. Zaś w sytuacji, gdy świadczenie powinno być potwierdzone fakturą – z chwilą jej wystawienia, nie później niż w 7. dniu od wydania towaru lub wykonania usługi. Potwierdził to Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi. Uznał, że usługa logistyczna składająca się z różnych, powiązanych ze sobą czynności nie jest usługą przechowywania towarów – uzupełnioną o działania dodatkowe. Jest to kompleksowa usługa złożona z wielu czynności i etapów. Samo przechowywania towarów jest tylko jej wycinkiem. NSA podtrzymał rozstrzygnięcie. Podkreślił, że spółka nie może rozliczać VAT na zasadach szczególnych, tak jak przedsiębiorstwa, które świadczą tylko usługi przechowywania towarów.

Wyrok jest prawomocny.

ORZECZNICTWO

Wyrok NSA z 22 listopada 2012 r., sygn. I FSK 49/12.