Skarżąca spółka nabywa towary spoza terytorium Unii Europejskiej, sprowadza je w procedurze tranzytu przez Niemcy i Holandię do Polski w celu ich uszlachetnienia. Następnie wywozi te towary znów poza terytorium UE. W jej ocenie taką czynność należy uznać za eksport towarów, który jest opodatkowany stawką 0 proc. VAT. Ze stanowiskiem tym nie zgodziły się organy podatkowe. Ich zdaniem nadanie towarowi przeznaczenia celnego w postaci powrotnego wywozu poza obszar celny UE nie jest równoznaczne z objęciem towaru procedurą wywozu i w efekcie spółka powinna od tych towarów zapłacić VAT w Polsce. Sprawa trafiła najpierw do WSA, następnie do NSA, który odesłał ją do sądu I instancji.

Podstawowy problem polegał na tym, czy definicja eksportu w ustawie o VAT odsyła do procedury wywozu określonej we wspólnotowym kodeksie celnym, czy takie odesłanie nie ma znaczenia. NSA stwierdził, że definicja eksportu z ustawy o VAT nie pozostaje w bezpośrednim związku z procedurą wywozu z kodeksu. W efekcie nie trzeba towarów obejmować procedurą wywozu, aby zastosować stawkę 0 proc. VAT do eksportu towarów poza Wspólnotę. WSA, ponownie rozpatrując sprawę, musiał wziąć pod uwagę to stanowisko. Skarżąca będzie więc mogła zastosować 0 stawkę VAT.

ORZECZNICTWO

Wyrok WSA w Warszawie z 23 sierpnia 2012 r., sygn. akt III SA/Wa 1903/12.