Skarżąca spółka zawierała umowy z operatorem gazociągu przesyłowego w celu przyłączenia do sieci gazowej. W związku z tym uiszczała opłatę przyłączeniową. Wybudowane przyłącza są własnością operatora, który je amortyzuje. Skarżąca natomiast po wybudowaniu całego przyłącza bilansowo rozlicza koszty w czasie. Podatkowo chciała je zaliczyć jednorazowo do kosztów uzyskania przychodów. Organ podatkowy stwierdził jednak, że skoro do celów rachunkowych spółka rozlicza wydatek na opłatę przyłączeniową w czasie, to powinna być konsekwentna i podatkowo też rozliczać ją w ten sam sposób.

Sąd nie zgodził się z taką interpretacją. Wyjaśnił, że art. 15 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 74, poz. 397 z późn. zm.) stanowi, że koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą. Z kolei z art. 15 ust. 4e ustawy o CIT wynika, że za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z pewnymi wyjątkami.

Zdaniem sądu organ podatkowy błędnie wywnioskował z tych przepisów, że metoda podatkowego rozliczenia kosztów zależy od przyjętych przez podatnika reguł bilansowych. Orzekł więc, że skarżąca może zaliczyć opłatę bezpośrednio do kosztów. Wyrok jest nieprawomocny.

ORZECZNICTWO

Wyrok WSA w Krakowie z 15 marca 2012 r., sygn. akt I SA/Kr 129/12.