Spółka wystawiła trzy faktury sprzedaży. Wszystkie faktury zostały wystawione z tą samą datą, numerem i przedmiotem transakcji. Dwie z nich miały też identyczną kwotę sprzedaży i podatku, ale różniły się formą płatności (gotówka, przelew). Problem w tym, że tylko jedna z tych faktur została zaewidencjonowana. Trzecia faktura też nie trafiła do ewidencji. Określono na niej niższą wartość sprzedaży i kwotę podatku.

Organ podatkowy uznał, że mimo niezaewidencjonowania spółka ma obowiązek zapłacić VAT wynikający z tych faktur. Skarżąca twierdziła natomiast, że samo wystawienie faktury niedokumentującej faktycznej sprzedaży nie powoduje powstania obowiązku podatkowego w VAT, skoro faktury te zostały sporządzone w trakcie prowadzonych negocjacji, były fakturami pro forma i nie zostały wprowadzone do obrotu.

Sąd orzekł, że zgodnie z art. 108 ustawy o VAT (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 177, poz. 1054) w sytuacji gdy osoba wystawi fakturę, w której wykaże kwotę podatku, jest obowiązana do jego zapłaty. Przepis ten przewiduje szczególny przypadek powstania obowiązku podatkowego. Wyrok jest nieprawomocny.

Wyrok WSA w Rzeszowie z 10 listopada 2011 r., sygn. akt I SA/Rz 626/11