Sprawa, którą zajął się sąd, budziła wątpliwości w orzecznictwie odnośnie do tego, czy sprzedaż udziału w prawie użytkowania wieczystego gruntu oraz udziału we współwłasności budynków stanowi dostawę towarów czy świadczenie usług. W konsekwencji czy udział w prawie użytkowania wieczystego gruntu i posadowionego na tym gruncie budynku mieści się w definicji towaru w rozumieniu ustawy o VAT (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 177, poz. 1054).

Odpowiednie zaklasyfikowanie wskazanego typu transakcji ma kluczowe znaczenie dla oceny, czy przy sprzedaży udziału można stosować zwolnienia z podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT. Zwolnienie to obejmuje co do zasady dostawę budynków, budowli lub ich części. Teoretycznie więc nie mogłoby odnosić się do uznania takiej transakcji za świadczenie usługi. Jednak zdaniem podatnika, który złożył skargę do NSA, udział w nieruchomości, jest niematerialny i dlatego nie może być uważany za towar.

Według ministra finansów sprzedaż udziału we współwłasności gruntu stanowi odpłatną dostawę towaru.

Z tym też zgodził się NSA, wydając wczorajszą uchwałę. Zarówno użytkownikowi wieczystemu, jak i współużytkownikowi wieczystemu przysługuje zbliżony zakres uprawnień wobec spełniającego definicję towaru gruntu. Niewątpliwie i jeden, i drugi podmiot ma szeroko rozumiane ekonomiczne władztwo do dysponowania towarem, niewątpliwie przysługujące mu prawo do rozporządzania tym towarem może też przenieść.

Jak wyjaśniła sędzia Małgorzata Niezgódka-Medek, gdyby różnicować sytuację właściciela od współwłaścicieli na świadczenie usługi i dostawę towaru w VAT, to doszłoby do naruszenia konstytucyjnej zasady równości. Nie ma przesłanek, aby odmiennie podatkowo traktować strony.

Uchwała NSA w składzie siedmiu sędziów z 24 października 2011 r., sygn. akt I FPS 2/11.