Spółka prowadząca sieć hipermarketów wystąpiła do ministra finansów z pytaniem w jaki sposób ma prowadzić ewidencję sprzedaży określonych produktów w przypadku gdy stosuje bony towarowe.

Zgodnie z przepisami ustawy o VAT (art. 29 ust. 4) obrót zmniejsza się o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów (m.in. bonifikat, opustów). W wydanej interpretacji organ podatkowy stwierdził, że powinno się tak zorganizować rejestrację tych bonów, żeby było wiadomo, jakiego towaru, czy obniżenia ceny te bony dotyczą. Jednak zdaniem spółki nie jest możliwe przyporządkowanie danego bonu towarowego do paragonu zakupowego. Sprawa w efekcie trafiła przed NSA.

Sąd zgodził się ze spółką, że bony rabatowe (dystrybuowane do klientów nieodpłatnie) wskazują nominalną wartość rabatu przysługującego klientom, jednak ostatecznym efektem realizowanej promocji jest faktycznie zmniejszenie ceny poszczególnych sprzedawanych towarów. NSA podzielił również stanowisko sądu pierwszej instancji, że w sytuacji dokonywania zakupów przez klientów za pomocą bonów rabatowych wydawanych nieodpłatnie, które prowadzą do zmniejszenia ceny towarów o kwotę, która jest wskazana na bonie, podatnik ma obowiązek tak organizować sprzedaż, aby w momencie sprzedaży i w ewidencji tej sprzedaży móc zidentyfikować obrót objęty rabatem. Konieczne jest zatem, celem prawidłowego rozliczenia VAT, powiązanie konkretnego udzielonego rabatu z konkretną sprzedażą towarów.

NSA podkreślił, że ta ewidencja nie może być prowadzona w ten sposób, że przez te bony podatnik będzie mógł sobie wybierać obniżenie ceny dowolnego towaru, ponieważ zakłamałoby to ideę i rozróżnienie wprowadzenia różnych stawek VAT (obecnie: 0 proc., 5 proc., 8 proc. czy 23 proc.). Przedsiębiorca ma prawo do obniżenia obrotu, ale musi rozróżnić w tych bonach określone stawki przypisane konkretnym towarom.

Wyrok jest prawomocny.

Sygn. akt I FSK 653/10