Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, że sprzedaż roszczeń do nieruchomości, która podlegała dekretowi Bieruta, jest sprzedażą praw majątkowych. Nie można w ocenie sądu uznać, że skarżący sprzedają nieruchomość. Prawo do nieruchomości może bowiem przekształcić się w przyszłości w prawo własności nieruchomości, ale nie jest to pewne. Dopiero gdy tak się stanie i sprzedawana będzie nieruchomość, to zastosowanie znajdą przepisy ustawy o PIT (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307 z późn. zm.) dotyczące takiej transakcji.

Według sądu dopiero po przekształceniu roszczeń w prawo własności nieruchomości będzie można zastosować zwolnienie z podatku dochodowego (po spełnieniu warunków uprawniających do zwolnienia).

Zdaniem sądu transakcję sprzedaży roszczeń i praw do nieruchomości należy opodatkować jak przychód ze sprzedaży praw majątkowych określonych w art. 18 ustawy o PIT. Oznacza to, że sprzedaż roszczeń trzeba opodatkować na zasadach ogólnych PIT i skompensować z innymi przychodami podatników.

Sąd nie zgodził się ze skarżącymi, którzy chcieli opodatkować sprzedaż roszczeń jak sprzedaż nieruchomości. Domagali się również zastosowania zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym na mocy art. 21 ust. 1 pkt 32 ustawy o PIT. Wyjaśnijmy, że przepis ten obowiązywał w momencie składania wniosku o wydanie interpretacji. Obecnie korzystają z niego tylko podatnicy, którzy nabyli nieruchomość do 31 grudnia 2006 r., a teraz ją sprzedają. W opinii skarżących art. 18 ustawy o PIT, który dotyczy zbycia praw majątkowych, nie ma zastosowania w ich przypadku, ponieważ ustawodawca nie wymienił w tym przepisie sprzedaży roszczeń. Sąd nie zgodził się z taką wykładnią i wskazał, że w art. 18 określono otwarty katalog praw podlegających opodatkowaniu.

Skarżący wyjaśnili, że ich rodzice byli właścicielami nieruchomości, która podlegała dekretowi Bieruta. Na mocy postanowienia sądu o nabyciu spadku odziedziczyli po rodzicach roszczenia do nieruchomości. Jak dodali, planują sprzedać nie samą nieruchomość, a jedynie prawa do starania się o jej zwrot. Nie jest jednak pewne, czy i kiedy takie prawo da się w ogóle zrealizować i zamienić na własność. Wyrok jest nieprawomocny.

SYGN. AKT III SA/Wa 1558/10