Wpłata na konto bankowe nie wystarczy do odliczenia VAT

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną spółki, której organy podatkowe zarzuciły nieprawidłowe rozliczenia VAT za 2004 rok. Sąd potwierdził, że podatnik nie miał prawa do odliczenia podatku z pustych faktur wystawianych przez trzech podwykonawców. Jak wyjaśnił sędzia NSA Arkadiusz Cudak, warunkiem realizacji prawa do odliczenia VAT nie jest posiadanie faktury ani zapłata należności na konto, ale faktyczne wykonanie czynności.

Spółka prowadziła działalności w zakresie hurtowego obrotu materiałami budowlanymi. Zajmowała się też sprzedażą drzwi, okien i urządzeń gazowych wraz z montażem na terenie całego kraju. Montaż podatniczka zlecała podwykonawcom. Jej kontrahentami były głównie osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej. Organy podatkowe stwierdziły, że spółka zawyżyła podatek naliczony z faktur VAT dokumentujących czynności, które nie zostały wykonane lub w których podano kwoty niezgodne ze stanem faktycznym. Zakwestionowane w poszczególnych miesiącach kwoty podatku naliczonego wynikały z faktur wystawionych przez podwykonawców. Fiskus podkreślił, że samo otrzymanie faktury z wykazaną kwotą VAT nie jest wystarczającą przesłanką do dokonania jego odliczenia. Prawidłowość materialno-prawna faktury zachodzi, jeżeli odzwierciedla ona prawdziwe zdarzenie gospodarcze. W związku z tym nie można uznać za prawidłową faktury, gdy wykazuje zdarzenie gospodarcze, które nie zaistniało bądź zaistniało w innym rozmiarze.

Podatniczka nie zgodziła się z tym rozstrzygnięciem. W skardze do sądu administracyjnego podkreślała, że fiskus zaniechał pełnego ustalenia obiektywnych elementów kosztotwórczych i kalkulacyjnych, które powinni uwzględnić podwykonawcy, zawierając umowę o usługi przewidującą uśrednioną cenę. Ostatecznie jednak zarówno sąd I, jak i II instancji zgodziły się z organami podatkowymi i odmówiły spółce prawa do odliczenia VAT. Wyrok jest prawomocny.

Sądy zgodziły się z fiskusem, że podatnikowi przysługuje prawo obniżenia podatku należnego o kwotę wyłącznie w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Jedynie faktyczne nabycie towaru uprawnia do odliczenia.

SYGN. AKT I FSK 1786/09.