Opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają m.in. budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Wynika to z art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy z 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (t.j. Dz.U. z 2006 r. nr 121, poz. 844 z późn. zm.). Ministerstwo Finansów w odpowiedzi na interpelację poselską (nr 4938) wyjaśniło zasady naliczania podatku od nieruchomości dla firm prowadzących farmy wiatrowe.

Resort wskazał, że w ustawie o podatkach i opłatach lokalnych budowla została zdefiniowana jako obiekt budowlany w rozumieniu przepisów prawa budowlanego niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, a także urządzenie budowlane w rozumieniu przepisów prawa budowlanego związane z obiektem budowlanym, które zapewnia możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem. Natomiast na gruncie ustawy Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2006 r. nr 156, poz. 1118 z późn. zm.) przez pojęcie budowla należy rozumieć m.in. części budowlane urządzeń technicznych.

Zdaniem MF wynika z tego, że ustawa Prawo budowlane wprost uznaje elektrownie wiatrowe za urządzenia techniczne, jednak za budowle uznaje jedynie ich część budowlaną, tj. fundament i maszt. Pozostałe urządzenia, w szczególności gondola, wirniki i urządzenia przetwarzające energię w prąd elektryczny, stanowią pozostałą część urządzenia technicznego. Z kolei urządzenie budowlane to urządzenie techniczne związane z obiektem budowlanym zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem.

W opinii MF opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają zatem jako budowle jedynie części budowlane elektrowni wiatrowych. Tak określony przedmiot opodatkowania, jak podkreślił resort, jest korzystny dla firm prowadzących farmy wiatrowe. Podatek naliczony jest bowiem nie od całkowitej wartości urządzenia, lecz jedynie od części stanowiącej ułamek jej wartości.