statystyki

Wierzyciele skorzystają na nowym prawie restrukturyzacyjnym

19.02.2016, 07:31; Aktualizacja: 19.02.2016, 08:21
Postępowanie restrukturyzacyjne daje wierzycielowi możliwość zaliczenia nieściągalnych należności do kosztów uzyskania przychodu

Postępowanie restrukturyzacyjne daje wierzycielowi możliwość zaliczenia nieściągalnych należności do kosztów uzyskania przychoduźródło: ShutterStock

Postępowanie restrukturyzacyjne pozwala wierzycielowi zaliczyć nieściągalne należności do kosztów uzyskania przychodu. Uniemożliwia natomiast dokonanie korekty podatku należnego

reklama


reklama


Celem postępowania restrukturyzacyjnego jest uniknięcie ogłoszenia upadłości dłużnika przez umożliwienie mu restrukturyzacji w drodze zawarcia układu z wierzycielami. W przypadku postępowania sanacyjnego - również przez przeprowadzenie działań sanacyjnych, przy zabezpieczeniu słusznych praw wierzycieli.

Jak wspominaliśmy we wstępie, może ono być realizowane na jeden z czterech sposobów, takich jak: postępowanie o zatwierdzenie układu, przyspieszone postępowanie układowe, postępowanie układowe, postępowanie sanacyjne.

Podatek dochodowy

Postępowanie restrukturyzacyjne daje wierzycielowi możliwość zaliczenia nieściągalnych należności do kosztów uzyskania przychodu. Zasady te dotyczą tych należności, które na moment powstania zostały zarachowane jako przychód należny, a tym samym został odprowadzony od nich podatek dochodowy. TABELA 1

Zasadniczo wierzytelność nieściągalna nie jest kosztem podatkowym, ale od tej zasady są dwa wyjątki:

● kosztem podatkowym jest wierzytelność nieściągalna, która została zarachowana jako przychód i jej nieściągalność została odpowiednio udokumentowana (art. 16 ust. 1 pkt 25 lit. a ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych oraz o zmianie niektórych ustaw regulujących zasady opodatkowania; t.j. Dz.U. z 2014 r. poz. 851 ze zm.; dalej: ustawa o CIT oraz art. 23 ust. 1 pkt 20 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych; t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.; dalej: ustawa o PIT); wprawdzie treść przepisu w ustawie o PIT mówi o „uprawdopodobnieniu”, ale dalsze odniesienie wskazuje na dokumentowanie, analogicznie jak ma to miejsce w ustawie o CIT;

● kosztem jest odpis aktualizujący określony w ustawie o rachunkowości, od tej części należności, która została uprzednio zaliczona do przychodów należnych, a jej nieściągalność została uprawdopodobniona.

Jak wskazuje tabela, utworzony przez podatnika odpis aktualizacyjny na należność może być potraktowany jako koszt podatkowy, jeżeli w stosunku do dłużnika zostało otwarte postępowanie restrukturyzacyjne lub został złożony wniosek o zatwierdzenie układu w postępowaniu o zatwierdzenie układu, o którym mowa w prawie restrukturyzacyjnym. Przed analizą tych przesłanek należy odnieść się do pojęcia odpisu aktualizacyjnego w rozumieniu ustawy o rachunkowości. Zgodnie z art. 35b tej ustawy wartość należności aktualizuje się, uwzględniając stopień prawdopodobieństwa ich zapłaty, poprzez dokonanie odpisu aktualizującego. Ustawa wymienia pięć okoliczności, kiedy podatnik powinien taki odpis sporządzić. RAMKA

Wśród wymienionych przesłanek pierwsza pokrywa się ze wskazaną w tabeli 1 treścią ustaw o podatkach dochodowych. Ostatnia wskazuje na subiektywną decyzję podatnika o utworzeniu takiego odpisu. Przeterminowanie nie jest bowiem jednoznacznie określone terminem, po którym taki odpis powinien być utworzony. Daje to przedsiębiorcy dużą swobodę przy tworzeniu takich odpisów w świetle przepisów bilansowych, przy czym nie można pomijać celu utworzenia takiego odpisu, jakim jest doprowadzenie do wiarygodnej wartości spłaty przeterminowanej wierzytelności.

Przesłanką utworzenia odpisu aktualizującego w ustawie o rachunkowości, jak również uznania tego odpisu za koszt uzyskania przychodu, jest otwarte w stosunku do dłużnika postępowanie restrukturyzacyjne lub złożony wniosek o zatwierdzenie układu w postępowaniu o zatwierdzenie układu. Zgodnie z art. 7 ust. 1 prawa restrukturyzacyjnego, o ile ustawa nie stanowi inaczej, postępowanie restrukturyzacyjne wszczyna się na wniosek restrukturyzacyjny złożony przez dłużnika. Jednocześnie art. 7 ust. 2 wskazuje, że przez wniosek restrukturyzacyjny należy rozumieć wniosek o otwarcie postępowania restrukturyzacyjnego oraz wniosek o zatwierdzenie układu przyjętego w postępowaniu o zatwierdzenie układu.


Pozostało jeszcze 88% treści
Aby zobaczyć cały artykuł, zaloguj się lub wykup dostęp
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu tylko za zgodą wydawcy INFOR Biznes. Zapoznaj się z regulaminem i kup licencję

Polecane

reklama

Twój komentarz

Zanim dodasz komentarz - zapoznaj się z zasadami komentowania artykułów.

Widzisz naruszenie regulaminu? Zgłoś je!

Redakcja poleca

Prawo na co dzień

Polecane

reklama