Protokół do umowy z Norwegią podpisany w Oslo 5 lipca 2012 r. zawiera jedynie kilka zmian.

W odniesieniu do opodatkowania wynagrodzenia uzyskanego w związku z wykonywaniem pracy najemnej na pokładzie statku morskiego eksploatowanego w transporcie międzynarodowym przez przedsiębiorstwo z jednego państwa konwencja stanowi, że może być ono opodatkowane w tym państwie. W praktyce oznacza to możliwość opodatkowania takiego dochodu w obu krajach, tj. w państwie rezydencji pracownika wykonującego taką pracę oraz w państwie przedsiębiorstwa żeglugowego. Jednocześnie z konwencji usunięto szczególne przepisy dotyczące opodatkowania wynagrodzenia za pracę najemną na pokładzie statków morskich zarejestrowanych w Norweskim Międzynarodowym Rejestrze Statków – wyłącznie w państwie zamieszkania podatnika.

Z kolei w odniesieniu do metody unikania podwójnego opodatkowania protokół wprowadza metodę proporcjonalnego zaliczenia. Ma ona zastosowanie do dochodów uzyskiwanych przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce, jeżeli dochód ten może być opodatkowany w Norwegii, lecz zgodnie z wewnętrznym prawem jest tam zwolniony z podatku. Zmiana ta pozwala uniknąć sytuacji, w której dany dochód nie jest faktycznie opodatkowany w żadnym z obu państw stron umowy. Jest to więc rodzaj swoistej klauzuli antyabuzywnej.

Istotne jest to, że postanowienia nowego protokołu mają zastosowanie w odniesieniu do podatków potrącanych u źródła, tj. głównie od dywidend, odsetek i należności licencyjnych – należnych od dochodu osiągniętego od 1 czerwca 2013 r., natomiast w odniesieniu do pozostałych podatków – należnych od dochodu osiągniętego od 1 stycznia 2014 r.