Skarżącym była osoba prowadząca działalność gospodarczą rozliczaną PIT, której przedmiotem były inwestycje w farmy wiatrowe. W celu budowy tych farm podatnik ponosił wydatki na wynagrodzenia pracowników, opracowanie planów zagospodarowania, map.

Spór sprowadzał się do rozstrzygnięcia, czy wydatki ponoszone w związku z inwestycją prowadzoną przez podatnika należy zaliczyć do kosztów prowadzonej działalności czy też do kosztów wytworzenia środka trwałego, jakim są wiatraki.

Sąd wyjaśnił, że podatnik popełnił błąd, traktując poniesione wydatki jako koszty ogólne i zaliczając je bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów. Koszty poniesione w związku z inwestycją należało uznać za koszty na wytworzenie środka trwałego. Zgodnie z art. 22g ust. 4 ustawy o PIT (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 361 z późn. zm.) za koszt wytworzenia uważa się wartość, w cenie nabycia, zużytych do wytworzenia środków trwałych: rzeczowych składników majątku i wykorzystanych usług obcych, kosztów wynagrodzeń za pracę wraz z pochodnymi i inne koszty, dające się zaliczyć do wartości wytworzonych środków trwałych.

WSA uzasadniał, że zgodnie z ustawą o PIT wydatki na wytworzenie środków trwałych podatnik może rozliczać, amortyzując środki trwałe. Wydatki te powiększają wartość początkową farmy wiatrowej (wiatraka), a do kosztów zaliczane są odpisy amortyzacyjne. Innym rozwiązaniem jest sprzedaż farmy, kiedy to poniesione wydatki podatnik wliczy w cenę. Nie może ich zatem zaliczyć bezpośrednio do kosztów. Wyrok jest nieprawomocny.

Wyrok WSA w Warszawie z 28 sierpnia 2012 r., sygn. akt III SA/Wa 3214/11.