Jaskrawym przykładem jest historia pakietów medycznych oferowanych pracownikom przez pracodawcę. Ich podatkowe traktowanie przez fiskusa było z początku liberalne – nie stanowiły one nieodpłatnego świadczenia dla pracowników. Następnie przez pewien okres zaczęło budzić kontrowersje. Niektóre składy sądów administracyjnych orzekając stwierdzały, że pakiety lub abonamenty medyczne wykupione na rzecz pracowników przez pracodawcę nie stanowią dla nich przychodu ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawie o PIT, np. wyroki o sygn. akt: III SA/Wa 1846/09, III SA/Wa 1423/09, III SA/Wa 1018/09, I SA/Wr 1556/09, III SA/Wa 225/09, III SA/Wa 11/09, III SA/Wa 3521/08, I SA/Bk 1/09, I SA/Po 1423/08, I SA/Gd 1/09. Podczas gdy inne uważały, że stanowią one przedmiot opodatkowania jako przychód z nieodpłatnego świadczenia ze stosunku pracy, np. wyroki o sygn. akt: III SA/Wa 1015/09, III SA/Wa 872/09, III SA/Wa 1016/09, I SA/Wr 1146/08, III SA/Wa 1356/08, I SA/Wr 383/.opodatkować

Wątpliwości po raz pierwszy rozstrzygnął skład siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w uchwale z 25 kwietnia 2010 r. (sygn. akt II FSK 1/10) uznał, że wykupione przez pracodawcę pakiety świadczeń medycznych, których wartość nie jest wolna od podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 11 ustawy o PIT stanowią dla pracowników, uprawnionych do ich wykorzystania, nieodpłatne świadczenie w rozumieniu art. 12 ust. 1 ustawy o PIT.

Przysłowiową kropkę nad „i” postawił w jednej z ostatnich uchwał NSA (sygn. akt II FPS 7/10), potwierdzając to stanowisko.

W przyszłości należy opodatkowywać przedmiotowe świadczenia. Równie ważny jest jednak fakt, że organy podatkowe mogą próbować skutecznie dochodzić należnego podatku także wstecz, co będzie stanowiło dodatkowy koszt dla płatników (pracodawców) oraz ewentualnie pracowników.