Z początkiem stycznia weszły w życie zmienione przepisy ustawy o CIT, które ograniczają możliwości korzystnej amortyzacji składników majątkowych wnoszonych w drodze aportu do spółek osobowych. Mają one zastosowanie do dochodów osiąganych począwszy od 1 stycznia 2011 r., ale ustawodawca wprowadził przepisy przejściowe. Podatnicy CIT, u których rok podatkowy jest inny niż rok kalendarzowy i rozpoczął się przed 1 stycznia 2011 r., stosują do końca przyjętego przez siebie roku podatkowego przepisy w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2010 r.

Przepis ten powinien zapewnić brak konieczności stosowania dwóch różnych stanów prawnych w odniesieniu do jednego roku podatkowego. Niestety tak nie jest.

Zdaniem Krzysztofa Kaczmarka, doradcy podatkowego, partnera zarządzającego w TPA Horwath, ustawodawca zapomniał o pewnej grupie podatników, tzn. osobach prawnych, które rozpoczęły działalność w drugiej połowie 2010 r. i jako rok podatkowy przyjęły rok kalendarzowy, ale zdecydowały, że pierwszy rok będzie się kończył 31 grudnia 2011 r..

Ustawa zmieniająca wprowadziła rozwiązanie, że wniesienie wkładów przez podmioty będące podatnikami CIT do spółki niemającej osobowości prawnej (np. cywilnej, jawnej, komandytowej) jest neutralne podatkowo.

Nowe zasady

Jak mówi Marzanna Pydyn, konsultant podatkowy w Instytucie Studiów Podatkowych, jednocześnie od 1 stycznia 2011 r. nadrzędną zasadą jest zasada kontynuacji wyceny przyjętej przez podmiot, który wniósł aport. Oznacza to, że część przedmiotów aportu nie będzie mogła zostać ustalona w oparciu o ich wartość rynkową.

Przepisy obowiązujące do końca 2010 roku nie zawierały przepisu odnoszącego się wprost do skutków wniesienia wkładów do spółek osobowych. W praktyce pozwalało to np. w przypadku wniesienia przez spółkę kapitałową nieruchomości do spółki osobowej na ustalenie wartości tej nieruchomości według wartości rynkowej, która będzie stanowić koszt w przypadku sprzedaży nieruchomości (można było sprzedać nieruchomość bez podatku). Takie działanie w świetle stanowiska organów podatkowych było dość ryzykowne, ale nie niemożliwe do realizacji.

Artur Oleś, doradca podatkowy w Tax Leader. Szymik Oleś, Kancelaria Doradztwa Podatkowego, wyjaśnia, że zgodnie z przepisami ustawy o CIT rok podatkowy pokrywa się z rokiem kalendarzowym.Jednak przepisy pozwalają podatnikom CIT wybrać rok podatkowy, który nie pokrywa się z rokiem kalendarzowym.

Rok podatkowy

W szczególnej sytuacji są podatnicy, którzy rozpoczęli działalność gospodarczą w II połowie roku i wybrali rok podatkowy pokrywający się z rokiem kalendarzowym – mogą oni postanowić (o ile statut lub umowa spółki tak stanowią), że pierwszy rok podatkowy będzie trwać od dnia rozpoczęcia działalności do końca roku następującego po roku, w którym rozpoczęto działalność.

Zdaniem Krzysztofa Kaczmarka wspomniany przepis przejściowy tych podatników swoim zakresem nie obejmuje, ponieważ nie spełniają oni przesłanki roku podatkowego innego niż kalendarzowy. Tym samym podatnicy ci powinni rozliczać podatek dochodowy do końca 2010, według starych przepisów, a począwszy od roku 2011, według nowych.

– Jednak to, że pierwszy rok nie jest równy rokowi kalendarzowemu, nie zmienia faktu, że w swoich dokumentach korporacyjnych jako rok podatkowy mają przyjęty rok kalendarzowy – dodaje.