Urzędnicy skarbowi nie mogą pomijać prawidłowo ustanowionego pełnomocnika

Podatnik ustanowił pełnomocnika do spraw podatkowych. Zgłosił ten fakt w urzędzie skarbowym. Mimo to urząd skarbowy wszelkie pisma kieruje bezpośrednio do podatnika.

– Czy urzędnicy mogą pomijać pełnomocnika – pyta pan Jan z Torunia.

Nie. Gdy pełnomocnik zostanie prawidłowo ustanowiony, deklaracje podatkowe oraz pisma składane w toku kontroli czy postępowania podatkowego mogą być składane nie tylko przez podatnika, ale także przez ustanowionego przez niego pełnomocnika. W takim przypadku urząd skarbowy jest zobowiązany doręczać pisma pełnomocnikowi.

– Należy pamiętać, że organy podatkowe dość swoiście interpretują zasady powiadamiania przez podatnika o fakcie ustanowienia pełnomocnika – ostrzega Tomasz Rolewicz, menedżer w PwC.

Ekspert dodaje, że zdaniem organów momentem, od którego pełnomocnictwo zostaje skutecznie ustanowione, jest złożenie do akt konkretnej, prowadzonej już przez organ sprawy (np. danego toczącego się postępowania podatkowego) oryginału pełnomocnictwa lub poświadczonego odpisu pełnomocnictwa, albo też dzień zgłoszenia pełnomocnictwa ustnie do protokołu. Dopiero od tej chwili pełnomocnik ten powinien być zawiadamiany o wszystkich czynnościach i wzywany do udziału w nich, a pominięcie pełnomocnika musi być traktowane jako pominięcie strony.

– W ocenie organów wcześniejsze złożenie w urzędzie pełnomocnictwa (np. w związku z inną sprawą, jak np. w trakcie przeprowadzonej wcześniej kontroli podatkowej, bądź też złożenie pełnomocnictwa ogólnego bez związku z konkretną sprawą) nie jest uznawane za należyte wyrażenie przez podatnika woli ustanowienia pełnomocnika również w danym, konkretnym postępowaniu podatkowym – przypomina Tomasz Rolewicz.

Jego zdaniem, takie podejście organów nie jest właściwe i nie zasługuje na aprobatę. Organy podatkowe, także w sytuacjach, w których nie mają wątpliwości co do woli podatnika ustanowienia pełnomocnika, zamiast koncentrować się na merytorycznej sferze postępowań, wzywają do wielokrotnego składania tych samych, znanych już organom pełnomocnictw, byleby pełnomocnictwa składane były odrębnie do każdej ze spraw prowadzonych przez dany organ. Efektem takiej praktyki jest mnożenie korespondencji zamiast szybkie załatwienie sprawy.

Ważne!

Pominięcie pełnomocnika i doręczenie pisma samemu podatnikowi nie jest wystarczające, aby uznać, że doręczenie było skuteczne