Już 1 stycznia 2011 r. minimalne wynagrodzenie wzrośnie z obecnych 1317 zł do 1386 zł miesięcznie. Każdy pracownik ucieszy się nawet z tak niedużej podwyżki. Ale już mniej zadowoleni będą podatnicy, którzy mają nieczyste sumienie względem fiskusa. Chodzi bowiem o popełnianie przestępstw lub wykroczeń skarbowych. Wraz ze wzrostem minimalnego wynagrodzenia, wyższe będą sankcje za tego typu przewinienia. Choć – jak zastrzegają specjaliści – wzrost wysokości sankcji karnych skarbowych nie musi automatycznie oznaczać orzekania o wyższych karach. Ich wysokość zależy od wielu czynników, które urzędnicy muszą brać pod uwagę.

Przepisy kodeksowe

Od roku 2011 r. minimalne wynagrodzenie ustalone zgodnie z ustawą z 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (Dz.U. nr 200, poz. 1679 z późn. zm.) wyniesie 1386 zł. Dorota Stangreciak-Karpierz, prawnik w Auxilium, podkreśla, że wzrost kwoty minimalnego wynagrodzenia ma bezpośredni wpływ na postanowienia kodeksu karnego skarbowego (k.k.s.). Zgodnie z art. 53 par. 3 k.k.s. wykroczenie skarbowe jest to czyn zabroniony przez kodeks pod groźbą kary grzywny określonej kwotowo, jeżeli kwota uszczuplonej lub narażonej na uszczuplenie należności publicznoprawnej albo wartość przedmiotu czynu nie przekracza pięciokrotnej wysokości minimalnego wynagrodzenia w czasie jego popełnienia, tj. 6930 zł.

– Od wysokości minimalnego wynagrodzenia uzależniona jest wysokość stawek dziennych stosowanych w kodeksie – przypomina Dorota Stangreciak-Karpierz.

Trzeba też przypomnieć, że sąd może udzielić zezwolenia na dobrowolne poddanie się odpowiedzialności, jeżeli wina sprawcy i okoliczności popełnienia przestępstwa skarbowego lub wykroczenia skarbowego nie budzą wątpliwości. Jednak i w tym przypadku należy zapłacić kwoty grzywny. Dobrowolne poddanie się odpowiedzialności będzie stosowane, gdy:

● uiszczono w całości wymagalną należność publicznoprawną, jeżeli w związku z przestępstwem skarbowym lub wykroczeniem skarbowym nastąpiło uszczuplenie tej należności,

● sprawca uiścił kwotę odpowiadającą co najmniej najniższej karze grzywny grożącej za dany czyn zabroniony,

● sprawca wyraził zgodę na przepadek przedmiotów co najmniej w takim zakresie, w jakim ten przepadek jest obowiązkowy, a w razie niemożności złożenia tych przedmiotów – uiścił ich równowartość pieniężną,

● uiszczono co najmniej zryczałtowaną równowartość kosztów postępowania.

W myśl art. 23 par. 3 k.k.s., ustalając stawkę dzienną, sąd bierze pod uwagę dochody sprawcy, jego warunki osobiste, rodzinne, stosunki majątkowe i możliwości zarobkowe, a stawka dzienna nie może być niższa od jednej trzydziestej części minimalnego wynagrodzenia ani też przekraczać jej czterystukrotności, tj. nie może być mniejsza niż 46,20 zł i nie wyższa niż 554 400 zł.