STAN FAKTYCZNY

Organy podatkowe orzekły o odpowiedzialności płatnika z tytułu niepobrania i niewpłacenia zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za czerwiec oraz wrzesień 2002 roku. Podstawą było sfinansowanie przez spółkę wyjazdu 12 pracowników do Korei na Mistrzostwa Świata w Piłce Nożnej. A także kwoty związane z ufundowaniem dwóm pracownikom pobytu w Cannes we Francji.

UZASADNIENIE

Organy podatkowe nie chciały zaakceptować stanowiska, że pracownicy uczestniczyli w wyjazdach w ramach pełnionych przez nich obowiązków. Jak podkreślały organy podatkowe, zabrakło pisemnych poleceń wyjazdu służbowego dla pracowników biorących udział w tej imprezie, które potwierdziłyby cel wyjazdu, jak również jego służbowy charakter. Wyjazd 12 pracowników miał nastąpić jedynie na podstawie ustnego polecenia. W konsekwencji sfinansowania przez pracodawcę wyjazdu i pobytu w Korei podczas Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej po stronie pracowników powstał przychód z tytułu nieodpłatnego świadczenia zaliczonego do przychodów ze stosunku pracy. Takie samo stanowisko fiskus zajął w zakresie sfinansowania dwóm pracownikom, pełniącym funkcje kierownicze, pobytu w Cannes we Francji.

Racji spółce nie przyznał także Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu. W ocenie sądu w sprawie doszło do przysporzenia majątkowego na rzecz pracowników spółki. Jedyną możliwością zwolnienia takiego przychodu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych była możliwość zakwalifikowania go do kategorii przychodów zwolnionych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z jego treścią wolne od podatku dochodowego są diety i inne należności za czas podróży służbowej do wysokości określonej w odrębnych ustawach lub przepisach wydanych przez właściwego ministra.

Sąd podziela jednak stanowisko wyrażone przez organy podatkowe, że powierzenie pracownikowi przez pracodawcę wykonania określonego zadania służbowego poza stałym miejscem pracy wymaga odpowiedniego udokumentowania, co w przedmiotowej sprawie nie miało miejsca. Takim dokumentem najczęściej jest polecenie wyjazdu służbowego (delegacja). Ponadto, jak zauważył sąd, zwolnienie to nie jest bezwzględne i przysługuje jedynie do określonej wysokości. Wyliczenie takiej kwoty również powinno zostać udokumentowane.

Zdaniem sądu, płatnik zobowiązany jest do właściwej oceny przesłanek ustalenia wysokości podatku (zaliczki na podatek). Musi dysponować odpowiednimi dowodami pozwalającymi stwierdzić, że dane świadczenie jest wolne od podatku, a więc spełnione są przesłanki wymienione w przepisie regulującym to zwolnienie. W tym przypadku spółka powinna dysponować dowodami, że pracownicy rzeczywiście byli w podróży służbowej i z tego tytułu przysługiwał im zwrot kosztów takiej podróży. W żadnym razie okoliczność ta nie może być ustalona przez organ podatkowy na podstawie ustnego polecenia wyjazdu służbowego.

Wyrok WSA we Wrocławiu z 26 stycznia 2007 r., niepublikowany

SYGN. AKT I SA/Wr 1332/06

Przygotowała ALEKSANDRA TARKA