Nowelizacja ustawy o VAT, która weszła w życie 1 stycznia 2010 r., nakłada nowy obowiązek ewidencyjny i informacyjny na podatników VAT świadczących niepodlegające opodatkowaniu w Polsce usługi na rzecz podatników z innych państw UE. Na czym polegają te nowe obowiązki?
Publikacja: 12 lutego 2010, 14:00 Aktualizacja: 12 lutego 2010, 14:06
Chodzi tu o usługi, których miejsce świadczenia zgodnie z art. 28b ustawy o VAT znajduje się za granicą, a odbiorcą tych usług jest podatnik z innego państwa Unii Europejskiej.
W przypadku świadczenia usługi opodatkowanej zgodnie z art. 28b ustawy o VAT na rzecz podatnika z innego państwa UE powstaje obowiązek z jednej strony uwzględniania takich transakcji w ewidencji, a z drugiej składania informacji podsumowujących.
Zatem w prowadzonej ewidencji transakcje takie powinny być ujmowane w następujący sposób: należy podać nazwę usługi oraz wartość usługi bez podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze. Warto pamiętać, że uwzględniając takie transakcje w ewidencji, nie należy brać pod uwagę momentu powstania obowiązku podatkowego określanego dla analogicznych usług świadczonych na terytorium kraju. Zastosowanie znajdą tu reguły stosowane przy rozpoznawaniu importu usług, opodatkowanych zgodnie z art. 28b ustawy o VAT (czyli moment wykonania usługi, a w przypadku usługi o charakterze ciągłym – koniec okresu rozliczeniowego). Na przykład świadcząc usługę telekomunikacyjną (rozliczaną w okresach miesięcznych z końcem miesiąca) na rzecz podatnika z UE, podatnik krajowy powinien uwzględnić tę usługę w ewidencji za miesiąc, w którym była ona wykonana, a nie z chwilą upływu terminu płatności (co miałoby zastosowanie w przypadku stosowania przez analogię przepisów obowiązujących dla usług krajowych).
Jerzy Martini, doradca podatkowy, Baker & McKenzie
Te same zasady dotyczące momentu ujęcia usług świadczonych na rzecz podatników (czyli stosowanie zasad właściwych dla importu usług opodatkowanych zgodnie z art. 28b ustawy o VAT) z innych państw UE należy stosować, przygotowując informację podsumowującą.

Jeżeli hipoteki będące ciężarem nieruchomości lokalowej zabezpieczają kredyt jeszcze niespłacony, który wyczerpuje prawie całą wartość tej nieruchomości, to nabywca prawa do lokalu nie zapłaci podatku od spadków i darowizn.