Wątpliwości podatników budzą nowe zasady określające zawartość ewidencji prowadzonej przez podatników świadczących usługi opodatkowane poza Polską, a także moment, w którym należy wystawić fakturę za takie usługi. Jak ewidencjonować takie usługi dla celów VAT?
Tomasz Michalik
doradca podatkowy, partner w MDDP
Zgodnie z art. 109 ust. 3a ustawy o VAT podatnicy świadczący usługi podlegające opodatkowaniu poza Polską w prowadzonej ewidencji podają: nazwę usługi, wartość usługi bez podatku, uwzględniając moment powstania obowiązku podatkowego określany dla tego rodzaju usług świadczonych na terytorium kraju. Natomiast w przypadku usług, o których mowa w art. 28b, stosuje się odpowiednio przepisy art. 19 ust. 19a i 19b. Należy zatem uznać, że usługi niepodlegające opodatkowaniu VAT w Polsce na podstawie art. 28b wykazuje się w ewidencji VAT za okres, w którym zostały one wykonane, lub w którym zakończył się okres rozliczeniowy, bądź w którym otrzymana została zaliczka na poczet wykonania usług. W tym też okresie powinny być wykazane w deklaracji VAT, gdyż deklarację tę sporządza się w oparciu o prowadzoną ewidencję.
Wątpliwości budzi zmiana par. 11 ust. 1 rozporządzenia ministra finansów z 28 listopada 2008 r. (Dz.U. nr 212, poz. 1337). Dodano w nim, że w przypadkach określonych w art. 19 ust. 19a ustawy o VAT fakturę wystawia się nie później niż z chwilą powstania obowiązku podatkowego. Wydaje się, że intencją zmiany było zobowiązanie polskich podatników do wystawiania faktur z tytułu usług, o których mowa w art. 28b, opodatkowanych poza terytorium Polski, nie później niż z chwilą wykonania usługi. Jeśli jednak taki był cel zmiany, nie został on osiągnięty, gdyż nie można go wyinterpretować ze zmienionego przepisu par. 11 rozporządzenia. Z tego względu, w zakresie wystawiania faktur za usługi, o których mowa w art. 28b ustawy, opodatkowane poza Polską, nadal obowiązują zasady podstawowe, tj. obowiązek wystawienia faktury nie później niż siódmego dnia od wykonania usługi. Nie zmienia to faktu, iż w ewidencji VAT usługa taka powinna być uwzględniona według daty jej wykonania, zakończenia okresu rozliczeniowego bądź otrzymania zaliczki.

Jeżeli hipoteki będące ciężarem nieruchomości lokalowej zabezpieczają kredyt jeszcze niespłacony, który wyczerpuje prawie całą wartość tej nieruchomości, to nabywca prawa do lokalu nie zapłaci podatku od spadków i darowizn.