Od kilku lat w ramach Komisji Europejskiej prowadzone są prace nad projektem nowej dyrektywy dotyczącej tzw. wspólnej skonsolidowanej podstawy opodatkowania. Co to za koncepcja?
Publikacja: 22 października 2009, 16:00 Aktualizacja: 22 grudnia 2009, 15:37
Dr Janusz Fiszer
partner w Kancelarii Prawnej White & Case i docent UW
Istotą koncepcji tzw. wspólnej skonsolidowanej podstawy opodatkowania w podatku dochodowym od osób prawnych (Common Consolidated Corporate Tax Base – CCCTB) jest ujednolicenie podstawy opodatkowania grup przedsiębiorstw (spółek) prowadzących działalność w dwóch lub więcej państwach członkowskich Unii Europejskiej. Obecnie takie spółki ustalają podstawę opodatkowania według zasad obowiązujących w wewnętrznym prawie podatkowym każdego z tych państw. W konsekwencji często dochodzi do przypadków podwójnego opodatkowania, kolizji norm dotyczących cen transferowych – brak wyrównania poziomu dochodu w drugim państwie w wyniku korekty dochodu w pierwszym państwie, dużych trudności w rozliczeniu strat podatkowych, co niekiedy może nawet prowadzić do zupełnego braku możliwości uwzględnienia strat podatkowych poniesionych w innym państwie.
W ocenie Komisji Europejskiej panaceum na te problemy może być CCCTB. Praktyczna realizacja tej koncepcji przebiegałaby w trzech etapach. Pierwszy etap polegałby na ustaleniu podstawy opodatkowania danego podmiotu w poszczególnych państwach, na podstawie tych samych jednolitych zasad, np. określania przychodów i kosztów uzyskania przychodów, amortyzacji środków trwałych, powstania momentu obowiązku podatkowego, lecz z wyłączeniem transakcji dokonywanych wewnątrz grupy spółek. Drugi etap polegałby na konsolidacji (łączeniu) podstaw opodatkowania, ustalonych w pierwszym etapie. Trzeci etap to alokacja skonsolidowanej podstawy opodatkowania pomiędzy poszczególne państwa, w których działają spółki z grupy, objęte systemem CCCTB. Najważniejszą kwestią merytoryczną w trzecim etapie będzie wybór metody, czyli klucza alokacji podstawy opodatkowania pomiędzy poszczególne państwa, gdyż to właśnie alokacja determinuje poziom dochodów budżetowych tych państw.

Jeżeli hipoteki będące ciężarem nieruchomości lokalowej zabezpieczają kredyt jeszcze niespłacony, który wyczerpuje prawie całą wartość tej nieruchomości, to nabywca prawa do lokalu nie zapłaci podatku od spadków i darowizn.