INTERPRETACJA

Lubelski Urząd Skarbowy rozstrzygnął kwestię, czy wręczanie kontrahentom oraz klientom indywidualnym gadżetów opatrzonych logo firmy może stanowić reprezentację w rozumieniu art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2000 r. nr 54, poz. 654 z późn. zm.).

Od 1 stycznia 2007 r. zmieniły się zasady zaliczania do kosztów uzyskania przychodów wydatków na reprezentację i reklamę. Ustawodawca zrezygnował z dotychczasowego podziału na reklamę prowadzoną publicznie i niepublicznie. Jednocześnie został zlikwidowany limit, który do końca 2006 roku pozwalał na zaliczenie do kosztów wydatków na reklamę niepubliczną i na reprezentację - do wysokości nieprzekraczającej 0,25 proc. przychodu. W efekcie tych zmian wydatki poniesione na reklamę, w tym również na reklamę niepubliczną, skierowaną do zamkniętego kręgu odbiorców (nawet skierowaną do osób z imienia i nazwiska), można w całości zaliczyć do kosztów podatkowych, pod warunkiem że wydatki te pozostają w związku z przychodami prowadzonej działalności. Obecnie nie uważa się za koszty wydatków na reprezentację, w szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakupu żywności oraz napojów, w tym alkoholowych.

W praktyce podatkowej utrwalił się pogląd, że reprezentacją są takie działania, które polegają na kontaktach oficjalnych i handlowych z innymi podmiotami, związane zwłaszcza z przyjmowaniem i utrzymywaniem delegacji lub kontrahentów, uczestnictwem w przyjęciach związanych z pobytem tych podmiotów, zakupy kwiatów i upominków wręczanych z okazji uroczystości itp. Reklama natomiast to działanie celowo kształtujące popyt na dane towary lub usługi poprzez upowszechnianie wiedzy o ich celach i przeznaczeniu mające na celu zachęcanie potencjalnych nabywców do zakupu produktu lub usługi danego podmiotu.

Działania spółki związane ze sprzedażą produkowanych słodyczy nie wyczerpują definicji reprezentacji. Poniesione wydatki związane są z prowadzoną działalnością polegającą na dystrybucji słodyczy, a ich celem jest zachęcanie potencjalnych nabywców do zakupu oferowanych towarów. Zatem wręczanie kontrahentom oraz klientom indywidualnym gadżetów opatrzonych logo firmy ma charakter reklamowy, a poniesione w związku z nim wydatki mają wpływ na osiągane przychody, dlatego też mogą być w całości zaliczone do kosztów uzyskania przychodów spółki.

Postanowienie naczelnika Lubelskiego Urzędu Skarbowego z 24 września 2007 r. (nr PD. 423-53b/07)

Ewa Matyszewska

ewa.matyszewska@infor.pl

OPINIA

PIOTR KICIŃSKI,

konsultant podatkowy w Independent Tax Advisers

W praktyce interpretacji organów podatkowych utrwalił się pogląd, iż przekazywanie gadżetów opatrzonych znakiem identyfikującym firmę (logo) stanowi reklamę. Analizowana interpretacja jest zgodna z tym stanowiskiem. Niewątpliwie taka postawa organów podatkowych jest korzystna dla podatników. Powoduje ona zmniejszenie ryzyka popadnięcia w spór z fiskusem z powodu uznania wydatków na zakup materiałów z logo firmy za koszty uzyskania przychodów. Genezą przyjętego przez organy stanowiska jest uznanie, iż reklama może dotyczyć nie tylko oferowanych towarów i usług, ale również samej firmy i jej znaku. Każdy przypadek należy jednak rozpatrzyć indywidualnie. Nie wolno zapominać, że pojęcia reklamy i reprezentacji są pojęciami nieostrymi. Z uwagi na brak definicji ustawowej rozstrzygnięcie, czym jest reklama, a czym reprezentacja, jest bardzo trudne w praktyce stosowania przepisów.