ANDRZEJ DĘBIEC

partner, Kancelaria Lovells

W praktyce zdarza się, że organy podatkowe wzywają podatników, którzy wystąpili z wnioskiem o udzielenie indywidualnej interpretacji prawa podatkowego, do przedstawienia dowodów na poparcie opisanego we wniosku stanu faktycznego. Stanowisko dopuszczające merytoryczne badanie wniosku spotkać można także w orzecznictwie sądów administracyjnych, np. wyrok z 19 czerwca 2007 r. (sygn. akt I SA/Bd 385/07). W wyroku tym WSA w Bydgoszczy uznał, że organ podatkowy postąpił w sposób nieprawidłowy, ponieważ nie wyjaśnił stanu faktycznego sprawy, tj. nie dokonał weryfikacji pochodzenia środków podatnika, wydatkowanych na zakup mieszkania. W opinii sądu organ podatkowy powinien wezwać podatnika do uzupełnienia braków wniosku poprzez przedstawienie odpowiednich faktur i rachunków. Takie stanowisko trudno jest uznać za prawidłowe. W ramach postępowania o udzielenie indywidualnej interpretacji prawa podatkowego organy podatkowe nie tylko nie są zobowiązane, lecz wręcz nie są uprawnione do prowadzenia postępowania dowodowego, w zakresie stanu faktycznego przedstawionego we wniosku. Specyfika tego postępowania polega m.in. na tym, że to podatnik zobowiązany jest wyczerpująco opisać stan faktyczny oraz przedstawić własne stanowisko w sprawie. W przeciwnym wypadku organy podatkowe zobowiązane są wezwać wnioskodawcę do uzupełnienia braków wniosku. Nie istnieje podstawa prawna do merytorycznej weryfikacji informacji przedstawionych przez podatnika.

Wyrok WSA zaskarżony został przez dyrektora Izby Skarbowej do NSA, który wyrokiem z 7 stycznia 2009 r. (sygn. akt II FSK 1408) podzielił stanowisko przedstawione w kasacji uznając, że organy podatkowe nie są uprawnione do ustalania i dowodowego weryfikowania stanu faktycznego dochodzonej przez wnioskodawcę interpretacji prawa podatkowego. W uzasadnieniu NSA wskazał, że organy podatkowe nie są uprawnione do prowadzenia postępowania dowodowego, ponieważ postępowania takiego nie przewidują przepisy Ordynacji podatkowej. NSA powołał wcześniejsze orzecznictwo (wyrok NSA z 13 listopada 2008 r., sygn. akt II FSK 391/08), zgodnie z którym stan faktyczny powinien wynikać z wniosku podatnika, a organy podatkowe nie są uprawnione do zmiany stanu faktycznego bądź do żądania tego od wnioskodawcy.