STAN FAKTYCZNY

Sprawa dotyczyła odrzucenia skargi spółki jawnej na decyzję w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego. Odrzucając skargę, sąd I instancji wyjaśnił, że z uwagi na stwierdzone braki skargi, wezwano pełnomocnika spółki do uiszczenia należnego wpisu oraz do przedłożenia wyciągu z Krajowego Rejestru Sądowego, aktualnego na dzień złożenia skargi. Pełnomocnik w odpowiedzi na wezwanie uiścił należny wpis, jednakże nie przedłożył wymaganego dokumentu. Dlatego sąd odrzucił skargę jako nieuzupełnioną w terminie.

UZASADNIENIE

Spółka skierowała sprawę do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który uznał, że skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie. W ocenie sądu brak było podstaw do wzywania pełnomocnika skarżącej do przedłożenia wyciągu z Krajowego Rejestru Sądowego. Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził, że prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie precyzuje, za pomocą jakich dokumentów można wykazać umocowanie podmiotu działającego w imieniu strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym do tego działania. Z przepisów wynika jedynie, że organ jednostki organizacyjnej bądź osoba uprawniona do działania w jej imieniu ma obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.

Z przepisu tego nie wynikają inne warunki, dotyczące takiego dokumentu. Mogą one natomiast wynikać z przepisów szczególnych regulujących status jednostki, która ma być reprezentowana przed sądem administracyjnym. Dlatego nie jest zasadne stanowisko, aby w przypadku spółki osobowej, którą jest skarżąca, jedynym możliwym dokumentem potwierdzającym upoważnienie do udzielenia pełnomocnictwa był wyciąg z Krajowego Rejestru Sądowego. W ocenie sądu wykazanie umocowania do działania w imieniu spółki może nastąpić za pomocą dowolnych dokumentów. Dokument taki może być przedmiotem badania pod względem jego autentyczności i prawdziwości.

Przedłożony sądowi w sprawie akt notarialny jest dokumentem urzędowym. Wynika to wprost z treści art. 2 par. 2 ustawy Prawo o notariacie. Dokument urzędowy, jeśli jest sporządzony w przepisanej formie przez uprawniony do tego podmiot, stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo zaświadczone. Korzysta on z domniemania prawdziwości i zgodności z prawdą tego, co zostało w nim stwierdzone. Przedmiotowe domniemanie może być obalone. Jednak podejmując próbę dokonania tego należy mieć na względzie, że dokumenty urzędowe są najbardziej wiarygodnymi środkami dowodowymi. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w niniejszym postępowaniu sąd I instancji bezpodstawnie uznał akt notarialny za niewystarczający dowód umocowania do działania w imieniu skarżącej spółki.

W konsekwencji, pomimo załączenia przez pełnomocnika skarżącej do skargi właściwego dokumentu, który bez wątpienia wykazywał umocowanie do udzielenia pełnomocnictwa radcy prawnemu do reprezentacji spółki w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, sąd wezwał skarżącą do przedłożenia wyciągu z Krajowego Rejestru Sądowego. Wezwanie to było wadliwe, bowiem dotyczyło braku, który w istocie nie wystąpił. Dlatego nie istnieją podstawy do odrzucenia skargi.

Jeżeli jednak chodzi o wniosek strony o zasądzenie kosztów postępowania, to Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł dla niego uzasadnienia. Przepisy art. 203 i art. 204 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, które regulują kwestię zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, nie mają zastosowania do postanowień, w których uchylono postanowienie sądu I instancji. Koszty niniejszego postępowania kasacyjnego podlegają natomiast zaliczeniu do kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw i mogą zostać zasądzone na rzecz spółki w wyroku uwzględniającym jej skargę. Z tego względu sąd nie orzekł o zwrocie kosztów sądowych.

Postanowienie NSA z 17 listopada 2006 r.

SYGN. AKT I FSK 918/06, niepublikowane

Aleksandra Tarka