dr JANUSZ MARCINIUK

doradca podatkowy Marciniuk i Wspólnicy

Ponoszone przez pracodawców podlegających ustawie o CIT wydatki na świadczenia medyczne dla pracowników są związane w sposób pośredni z uzyskanymi przychodami z prowadzonej działalności gospodarczej. Należy więc uznać, że takie wydatki mogą stanowić koszt uzyskania przychodów.

Przypomnę, że pogląd ten potwierdził m.in. dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w decyzji w sprawie interpretacji prawa podatkowego z 19 lipca 2007 r., nr 1401/BP-II/4210-35/07/JM. Podkreślił jednak, że jako koszty uzyskania przychodów nie mogą być traktowane wydatki poniesione na wykupienie pakietu świadczeń medycznych dla członków rodzin pracowników. Wielu przedsiębiorców daje możliwość korzystania przez pracowników i ich rodziny z bezpłatnych świadczeń medycznych.

Nie są oni bowiem pracownikami spółki, a zatem przedmiotowych wydatków nie można traktować jako kosztów pracowniczych. Wydatki w tej części nie przekładają się na przychody podatnika z prowadzonej działalności gospodarczej. Tym samym wydatki ponoszone na zapewnienie opieki medycznej członkom rodziny pracowników nie mają związku z przychodami spółki oraz nie pozostają w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą podatnika. Nie zostały więc spełnione przesłanki wynikające z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2000 r. nr 54, poz. 654 z późn. zm.).

Jeżeli z umowy zawartej przez pracodawcę z wyspecjalizowaną placówką medyczną wynika, że kwota świadczenia przypadającą na jednego pracownika i członków rodziny byłaby kwotą zryczałtowaną, płaconą bez względu na to, czy pracownik i jego rodzina faktycznie korzystają ze świadczeń opieki medycznej, podatnik, chcąc zaliczyć w ciężar kosztów podatkowych wydatki na zapewnienie pracownikom opieki medycznej, powinien dokonać podziału zbiorczej kwoty na część stanowiącą koszt uzyskania przychodów (pracownik), jak i te niestanowiące takiego kosztu (członkowie jego rodziny).

Not. KT