Anna Misiak

prawnik, MDDP Michalik Dłuska Dziedzic i Partnerzy

Koszty przejazdu, o których mowa w pytaniu, stanowi przychód ze stosunku pracy jako świadczenie pieniężne ponoszone za pracownika. Wartość świadczeń pieniężnych, jeśli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione, ustala się według cen zakupu. Koszt przejazdu sfinansowany przez pracodawcę został określony przez przewoźnika. Wartość świadczenia jest zatem znana. Pomimo iż wystawiona faktura może dotyczyć usługi skierowanej do grupy pracowników, to istnieje możliwość określenia świadczenia na każdego z nich. Aby ustalić wartość świadczenia, pracodawca musiałby podzielić kwotę faktury za usługę transportową, w tym przypadku kwotę 1,6 tys. zł, przez liczbę uczestników wycieczki.

W opisywanym stanie faktycznym wskazano, że wycieczka do Zakopanego była częściowo sfinansowana ze środków Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych, a częściowo ze środków własnych pracowników. Choć wartość świadczeń rzeczowych otrzymanych przez pracowników stanowi przychód podlegający opodatkowaniu, to na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o PIT świadczenia rzeczowe sfinansowane ze środków funduszu świadczeń socjalnych mogą być z tego opodatkowania wyłączone. Zastosowanie zwolnienia jest jednak możliwe po spełnieniu łącznie trzech warunków: zwolnieniu podlega wyłącznie wartość świadczeń rzeczowych, świadczenia rzeczowe muszą być w całości finansowane z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych (lub z funduszu związków zawodowych) i wysokość świadczenia rzeczowego podlegającego zwolnieniu u każdego pracownika ogranicza kwota 380 zł rocznie, rzeczowymi świadczeniami nie są bony, talony i inne znaki, uprawniające do ich wymiany na towary i usługi.

Fakt, że wyłącznie część kosztów wycieczki została sfinansowana ze środków funduszu, wyłącza możliwość skorzystania z powyższego zwolnienia. Pokrycie kosztów wynajmu autobusu oznacza, że nastąpiło jedynie dofinansowanie tej wycieczki. Zdaniem niektórych organów skarbowych takie dofinansowanie nie może być rozpatrywane w kategorii świadczeń rzeczowych. Dofinansowanie stanowi dla pracownika formę świadczenia pieniężnego i nie podlega zwolnieniu. Wartość dofinansowania do wycieczki dla pracownika płatnik ma obowiązek doliczyć do wynagrodzenia wypłaconego w danym miesiącu i od łącznej wartości obliczyć, pobrać i odprowadzić zaliczkę na podatek dochodowy według zasad przewidzianych dla opodatkowania przychodów ze stosunku pracy, zgodnie z przepisami art. 31, 32 i 38 ustawy o PIT (zob. postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Krośnie, nr PDP 4211/IN/PIT/34/2006). Gdyby natomiast pracodawca sfinansował z funduszu cały koszt wycieczki, byłaby ona rozpatrywana jako forma świadczenia rzeczowego i jeśli jej wartość w przeliczeniu na jednego pracownika mieściłaby się w kwocie 380 zł, powstały przychód korzystałby ze zwolnienia podatkowego (zob. postanowienie Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego w Lublinie, nr D-2/415/20/05).

(AW)

PODSTAWA PRAWNA

■ Art. 11 ust. 2a pkt 2, art. 21 ust. 1 pkt 67, art. 31-32, art. 38 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2000 r. nr 14, poz. 176 z poźn. zm.).