Polak, który zamierza podjąć pracę w Hiszpanii, nie musi ubiegać się o pozwolenie na pracę czy pozwolenie na pobyt. Nie ma także obowiązku rejestracji w hiszpańskim systemie podatkowym. Pewne obowiązki ma natomiast pracodawca zatrudniający Polaka. Łukasz Bączyk, konsultant w dziale doradztwa podatkowego PricewaterhouseCoopers, wskazał, że przyszły pracodawca Polaka powinien poinformować hiszpańskie władze skarbowe o przyjeździe polskiego obywatela.

- Ponadto, jeżeli pracownik w trakcie pobytu w Hiszpanii nie będzie posiadał certyfikatu E101 wydanego przez polskie władze ubezpieczeniowe, jego pracodawca będzie zobligowany do dokonania wszelkich formalności celem rejestracji pracownika w hiszpańskim systemie ubezpieczeń - tłumaczy Łukasz Bączyk.

Każdy hiszpański rezydent (czyli również Polak posiadający miejsce zamieszkania w Hiszpanii) powinien uzyskać numer identyfikacji podatkowej. Powinien dokonać tego przed otrzymaniem pierwszego wynagrodzenia za pracę w Hiszpanii, otwarciem hiszpańskiego konta bankowego, nabyciem akcji czy też zakupem nieruchomości w Hiszpanii.

Założenie konta

W świetle hiszpańskiego prawa dewizowego osoba jest postrzegana jako hiszpański rezydent, jeżeli posiada miejsce zamieszkania w Hiszpanii, bez względu na to, czy jest tam podatkowym rezydentem, czy nierezydentem.

- Polak, który podczas swojego pobytu w Hiszpanii będzie postrzegany jako hiszpański nierezydent, w celu otwarcia konta bankowego powinien posiadać paszport oraz certyfikat potwierdzający jego hiszpańską nierezydencję, wydany przez hiszpańską policję. Przelewy z, jak i na hiszpańskie konto polskiego pracownika powinny być dokonywane przez bank zarejestrowany w hiszpańskim systemie bankowym - wyjaśnia Łukasz Bączyk.

Polak, który będzie traktowany jako hiszpański rezydent i otworzy hiszpańskie konto bankowe, powinien poinformować o tym w ciągu jednego miesiąca Bank Narodowy Hiszpanii na formularzu DD-1.

- Jeżeli w danym miesiącu Polak dokona z takiego konta przelewu środków, np. na polskie konto bankowe lub otrzyma zastrzyk finansowy z zagranicznego konta bankowego, które nie zostało zarejestrowane w hiszpańskim systemie bankowym, a dodatkowo zaistnieją określone warunki, będzie zobligowany do poinformowania o tym Bank Narodowy Hiszpanii - dodaje nasz rozmówca.

Zakres opodatkowania

Jeżeli Polak wykonujący pracę w Hiszpanii zostanie uznany za hiszpańskiego rezydenta, będzie podlegał hiszpańskiemu podatkowi dochodowemu od osób fizycznych od całości swoich światowych dochodów. W przeciwnym wypadku będzie podlegał opodatkowaniu hiszpańskim podatkiem dla nierezydentów wyłącznie od dochodów, które uzyskał w Hiszpanii.

Polski obywatel zostanie hiszpańskim rezydentem podatkowym, jeżeli centrum jego interesów ekonomicznych znajduje się w Hiszpanii lub długość jego pobyt na terytorium Hiszpanii przekroczy 183 dni w danym roku kalendarzowym.

- W 2007 roku weszła w życie znowelizowana ustawa o hiszpańskim podatku dochodowym od osób fizycznych. Podstawa opodatkowania została podzielona na część główną, do której zaliczają się przede wszystkim dochody uzyskane z tytułu umowy o pracę, oraz część inwestycyjną, do której zostały zaliczone dochody kapitałowe uzyskane z długoterminowych instrumentów kapitałowych. Część główna została opodatkowana progresywnymi stawkami podatkowymi, natomiast część inwestycyjna podlega opodatkowaniu 18-proc. liniową stawką podatkową - przypomina Łukasz Bączyk.

Opodatkowaniu hiszpańskim PIT podlega zarówno wynagrodzenie otrzymywane przez pracownika, jak i wszelkie świadczenia w naturze oraz ich ekwiwalenty pieniężne, np. premia, dodatek za oddelegowanie, zwrot podatku dokonany przez pracodawcę, opłaty za szkołę czy wynajem mieszkania, ponoszone przez spółkę na rzecz pracownika.

Dochody kapitałowe

Dochody kapitałowe z długoterminowych instrumentów kapitałowych (powyżej jednego roku, np. akcje, obligacje) stanowią element części inwestycyjnej podstawy opodatkowania i są opodatkowane 18-proc. liniową stawką podatkową. Dochody kapitałowe z krótkoterminowych instrumentów kapitałowych (poniżej jednego roku, np. weksle, czeki) stanowią element głównej części podstawy opodatkowania i podlegają opodatkowaniu według progresywnej skali podatkowej.

Podatek majątkowy

Zarówno hiszpańscy rezydenci, jak i nierezydenci podatkowi podlegają opodatkowaniu tzw. podatkiem majątkowym. Wartość majątku, która stanowi podstawę opodatkowania tym podatkiem, obliczana jest poprzez odjęcie od wszystkich aktywów danego podatnika wszelkich jego zobowiązań. W przypadku hiszpańskich rezydentów brane są pod uwagę światowe aktywa i zobowiązania, natomiast w przypadku nierezydentów - aktywa i zobowiązania, które posiadają oni w Hiszpanii.

PIT od wynagrodzeń

W Hiszpanii obowiązuje system podatku centralnego i regionalnego. Jeżeli Polak pracujący w Hiszpanii nabędzie status hiszpańskiego rezydenta, suma stawek podatkowych podatku centralnego, regionalnego i podatku majątkowego nie może przekroczyć 60 proc. Natomiast jeżeli zostanie uznany za nierezydenta podatkowego w Hiszpanii, jego hiszpańskie dochody zostaną opodatkowane na preferencyjnych zasadach - część główna jego podstawy opodatkowania będzie podlegać 24-proc. stawce podatkowej, zaś część oszczędnościowa - 18-proc. stawką podatkową.

Polak, który powróci do kraju macierzystego, zostanie uznany za polskiego rezydenta podatkowego; zgodnie z postanowieniami umowy między rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a rządem Hiszpanii o unikaniu podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku dochody osiągnięte za pracę w Hiszpanii zostaną wyłączone z opodatkowania w Polsce. Natomiast polskie władze skarbowe uwzględnią te dochody celem obliczenia tzw. efektywnej stawki podatkowej, przy pomocy której zostanie obliczona kwota zobowiązania podatkowego od pozostałych dochodów polskiego obywatela.

Natomiast Polak, który zostanie uznany za polskiego nierezydenta podatkowego, będzie podlegał opodatkowaniu w Polsce jedynie od dochodów, które otrzymał w Polsce.

- W związku z tym dochody uzyskane przez niego za pracę w Hiszpanii nie zostaną opodatkowane w Polsce - tłumaczy Łukasz Bączyk.

EWA MATYSZEWSKA

ewa.matyszewska@infor.pl

PODSTAWA PRAWNA

■  Art. 23 umowy podpisanej w Madrycie dnia 15 listopada 1979 r. między rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a rządem Hiszpanii o unikaniu podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku (Dz.U. z 1982 r. nr 17, poz. 127).