Jeżeli podatnik udowodni, że koszty uzyskania przychodów były wyższe niż wynikające z zastosowania normy procentowej, czyli 20 lub 50 proc., może przyjąć wysokość kosztów faktycznie poniesionych. Wspomniane koszty procentowe zostały określone w ustawie o PIT i są potrącane przez płatnika, który wypłaca przychody osobie nieprowadzącej działalności gospodarczej. Zastosowanie 50-proc. kosztów dotyczy m.in. przychodów z tytułu zapłaty twórcy za przeniesienie prawa własności wynalazku, topografii układu scalonego, wzoru użytkowego, wzoru przemysłowego, znaku towarowego lub wzoru zdobniczego, z tytułu opłaty licencyjnej za przeniesienie prawa stosowania wspomnianych utworów otrzymanej w pierwszym roku trwania licencji od pierwszej jednostki, z którą zawarto umowę licencyjną, z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich i artystów wykonawców z praw pokrewnych.

Z kolei 20-proc. koszty stosuje się m.in. do umów zlecenia i o dzieło, przychodów z osobiście wykonywanej działalności artystycznej, literackiej, naukowej, trenerskiej, oświatowej i publicystycznej, jak również przychodów z uprawiania sportu, stypendiów sportowych oraz przychodów sędziów z tytułu prowadzenia zawodów sportowych.

Przychody oraz odpowiednio 20- lub 50-proc. koszty płatnik wykazuje w przesłanej podatnikowi i urzędowi skarbowemu informacji PIT-11. Na podstawie tej informacji podatnik jest zobowiązany rozliczyć się, wypełniając samodzielnie zeznanie roczne PIT. W zeznaniu tym może więc zastosować wyższe koszty niż wynikające z informacji PIT-11. Z takim przypadkiem możemy się spotkać, gdy przy wykonywaniu umowy o dzieło podatnik poniósł znaczne koszty materiału. Wartość materiału może być wyższa niż koszty procentowe uwzględnione przez płatnika, który odebrał wykonane dzieło. Trzeba tylko pamiętać o poświadczeniu poniesionych kosztów, np. fakturą VAT na zakup materiału.

77 DNI pozostało do rocznego rozliczenia PIT