W ciągu ostatnich lat dochodziło do zmiany stanowiska organów podatkowych w tym zakresie. Problem powinien zostać rozwiązany w 2004 roku, gdy Ministerstwo Finansów w piśmie z 30 grudnia 2004 r. wyraziło pogląd, że premie pieniężne, których nie można przypisać do konkretnej dostawy, należy uznać za związane z określonymi zachowaniami nabywcy, a zatem stanowią one świadczenie usług przez podmiot gospodarczy otrzymujący taką premię. Obecnie pod wpływem orzecznictwa sądów administracyjnych można zaobserwować odejście organów podatkowych od wykładni art. 8 ust. 1 ustawy o VAT przedstawionej w piśmie ministerialnym.

Przykładem może być interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 20 sierpnia 2010 r. (nr ITPP1/443-503/10/MS). Sprawa dotyczyła spółki zajmującej się sprzedażą paliwa. Część jej klientów reguluje należności z opóźnieniem, dlatego zamierzała ona wdrożyć program premiujący wcześniejsze spłaty należności. Organ podatkowy uznał, że sama czynność wypłacania premii za wcześniejszą zapłatę należności przez kontrahentów nie stanowi ani po stronie wypłacającego, ani otrzymującego świadczenia usług. Jednak premie te stanowić będą rabat obniżający (zgodnie z art. 29 ust. 4 ustawy o VAT) wartość konkretnych dostaw udokumentowanych fakturami zmniejszający podstawę opodatkowania. Zatem uzyskanie premii pieniężnej będzie podlegać ustawie o VAT.

W interpretacji tej przebija echo orzeczeń sądów administracyjnych takich jak wyrok WSA we Wrocławiu z 21 stycznia 2010 r. (sygn. akt I SA/Wr 1760/09). Sąd uznał, że ekonomiczny charakter premii jako kwoty określającej wydatek i jednocześnie należność z tytułu dostawy towaru ma zasadniczy wpływ na ocenę premii jako rabatu, o którym mowa w art. 29 ust. 4 ustawy o VAT i zachodzi konieczność wystawienia faktury korygującej.