Zgodnie z art. 7 ust. 7 ustawy o VAT przez próbkę rozumie się niewielką ilość towaru reprezentującą określony rodzaj lub kategorię towarów, która zachowuje skład oraz wszystkie właściwości fizyczne, fizykochemiczne i chemiczne lub biologiczne towaru, przy czym ilość lub wartość przekazywanych (wręczanych) przez podatnika próbek nie wskazuje na działanie mające charakter handlowy.

Niedawny wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dawniej: ETS) w sprawie C-581/08 EMI Group zdefiniował próbkę (jeszcze na gruncie VI Dyrektywy) jako egzemplarz okazowy produktu, mający na celu promocję jego sprzedaży i pozwalający na ocenę jego cech i właściwości bez wykorzystania końcowego innego niż nieodłącznie powiązane z takimi działaniami promocyjnymi. Prawo krajowe nie może ograniczać tego pojęcia w sposób ogólny jedynie do egzemplarzy okazowych mających postać inną niż przeznaczona do sprzedaży lub jedynie do pierwszego z serii jednakowych egzemplarzy okazowych przekazywanych przez podatnika na rzecz tego samego odbiorcy, bez uwzględniania charakteru przedstawianego produktu oraz okoliczności gospodarczych właściwych dla każdej czynności przekazania egzemplarzy okazowych.

Obydwie definicje akcentują funkcjonalny charakter próbki w rozumieniu VAT. Oceniając nieodpłatne wydanie pod kątem omawianego wyłączenia z opodatkowania VAT, należy wziąć pod uwagę faktyczne biznesowe okoliczności takiego wydania. Jeśli ma ono na celu analizę i ocenę produktu, to wydanie takie ma charakter próbki, nawet jeśli kwotowo lub ilościowo byłoby znaczne. Jeśli natomiast zasadniczym celem wydania jest umożliwienie konsumpcji (wykorzystania do celów innych niż gospodarczych), wtedy wydanie takie nie stanowi próbki i podlega opodatkowaniu (z wyjątkiem przekazań towarów mającej charakter prezentu małej wartości).