Nawet gdy dofinansowanie jest bez CIT, to zwolnienie to nie obejmuje zysków wynikających z dalszego gospodarowania tymi środkami – orzekł NSA.
Reklama
Chodziło o fundację, która prowadziła szeroko pojętą działalność na terenie m.in. Karpat. W jej ramach inicjowała projekty gospodarcze, kulturalne i ekologiczne, które realizowała dzięki dofinansowaniu ze środków publicznych i Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego. Pieniądze te były zwolnione z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 ustawy o CIT.
Fundacja zlecała realizację swoich celów statutowych różnym spółkom, które powoływano na potrzeby konkretnych projektów. Działalność tych spółek była opłacana z dotacji, a także z przychodów, które one same uzyskiwały z prowadzonej działalności. Gdy zlecony projekt dobiegał końca, spółki były rozwiązywane lub sprzedawane.
Fundacja podkreślała, że wszystkie zyski inwestowała dalej, aż do całkowitego wykorzystania otrzymanych dotacji. Dlatego uważała, że nie powinna płacić podatku od dywidend otrzymywanych od spółek ani od przychodów z ich sprzedaży po zakończeniu projektów. Argumentowała, że wypracowany przez nie zysk był jedynie pomnożeniem zainwestowanych w nie pieniędzy z dotacji.
Nie zgodził się z tym dyrektor izby skarbowej. Stwierdził, że ustawa wyraźnie ogranicza zwolnienie tylko do jednego zdarzenia – jest nim samo otrzymanie dofinansowania, a nie to, co dzieje się później z otrzymanymi pieniędzmi.
W skardze do sądu fundacja wskazywała, że takie stanowisko organów jest sprzeczne z celami i istotą działalności non profit. Argumentowała, że pomoc dla słabiej rozwiniętych regionów, opłacana przez państwo w ramach funduszy strukturalnych, nie powinna stanowić źródła wtórnego finansowania budżetu.
Zarówno WSA w Warszawie, jak i sąd kasacyjny zgodziły się jednak z organami podatkowymi. Sędzia NSA Jacek Brolik wyjaśnił, że otrzymanie dotacji jest innym zdarzeniem niż uzyskanie dywidendy od spółek lub sprzedaż ich udziałów. – Fundacja domaga się rozszerzenia treści art. 17 ust. 1 pkt 53 na środki otrzymane i wygospodarowane przez uczestnika projektu. Ale tak ten przepis nie brzmi – tłumaczył sędzia Brolik. Wskazał, że art. 17 ust. 1 ustawy o CIT mówi o środkach otrzymanych przez uczestnika projektu, a nie uzyskanych z gospodarowania tymi środkami.
ORZECZNICTWO
Wyrok NSA z 24 marca 2016 r., sygn. akt II FSK 239/14. www.serwisy.gazetaprawna.pl/orzeczenia