Organy podatkowe stały na stanowisku, że przepis ten w brzmieniu obowiązującym w latach 2005–2010 obejmował wyłącznie dochody żołnierzy zawodowych pełniących zagraniczną służbę w strukturze jednostki wojskowej. Natomiast zarobki tych, którzy służyli poza granicami państwa, ale swoich obowiązków nie realizowali w ramach jednostki wojskowej użytej za granicą, nie podlegały preferencji.

Odmiennego zdania były jednak wojewódzkie sądy administracyjne. Uznawały, że żołnierze nie musieli wyjeżdżać na misje w ramach jednostki wojskowej, aby obejmowało ich zwolnienie. Tak orzekł też NSA w wyroku z 17 stycznia 2011 r. (sygn. akt II FPS 5/10). Stwierdził, że przepis w kształcie obowiązującym przed 1 stycznia 2011 r. ma zastosowanie do żołnierzy pełniących wojskową służbę za granicą (jeżeli realizowali cele, o którym w nim mowa), niezależnie od tego, czy wchodzili w skład jednostki użytej poza granicami RP i czy byli tam wysłani na podstawie skierowania, czy też wyznaczenia w rozumieniu ustawy o służbie wojskowych żołnierzy zawodowych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 90, poz. 593 z późn. zm.). Potwierdziły to także późniejsze wyroki.

Minister finansów wydając interpretację ogólną, uwzględnił utrwaloną linię orzeczniczą.

Interpretacja ogólna ministra finansów z 25 listopada 2013 r., sygn. DD3/033/252/MCA/13/RD-120536/13