Abonament medyczny dla członka rodziny to taki sam wydatek pracodawcy jak świadczenie dla pracownika – uważają eksperci. I oceniają, że może być uwzględniany w rozliczeniach. Fiskus protestuje.
Wykupione przez firmę pakiety nieobowiązkowych świadczeń medycznych są przychodem pracownika. Po wyroku NSA z 24 października 2011 r. (sygn. akt II FPS 7/10) nie ma już co do tego wątpliwości. Pracodawcy mają jednak możliwość zaliczenia wydatków związanych z zapewnieniem opieki zdrowotnej o charakterze dodatkowym i nieobowiązkowym do kosztów podatkowych. Możliwość ta została wprowadzona od 1 stycznia 2007 r. (uchylono art. 23 ust. 1 pkt 60 ustawy o PIT oraz art. 16 ust. 1 pkt 65 ustawy o CIT, które wprowadzały zakaz uwzględniania w kosztach takich świadczeń). Wcześniej przedsiębiorcy mogli pomniejszać swój przychód tylko o nakłady związane z finansowaniem obowiązkowych świadczeń zdrowotnych wynikających z przepisów kodeksu pracy.
Oferowane pracownikom abonamenty często dotyczą członków ich rodzin. W początkowym okresie funkcjonowania nowych przepisów organy podatkowe nie widziały przeszkód, aby wydatki na opiekę zdrowotną również w tym zakresie stanowiły koszt podatkowy pracodawcy (por. np. interpretację dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 11 grudnia 2008 r., sygn. ITPB3/423-554/08/PS). Ostatnie interpretacje nie pozostawiają jednak wątpliwości, że takie wydatki kosztem uzyskania przychodów nie są (por. np. stanowisko dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 12 marca 2012 r., sygn. ILPB3/423-601/11-2/JG).