Fiskus ma prawo sprawdzać wyłącznie dokumentację kontrahentów kontrolowanego. Inne czynności wobec nich, np. przesłuchania, mogą w przyszłości być podstawą do uchylenia decyzji podatkowej.
W ramach prowadzonej kontroli lub postępowania podatkowego organ może zażądać od kontrahentów podatnika wykonujących działalność gospodarczą przedstawienia dokumentów (w zakresie kontrolowanym u sprawdzanego) w celu zweryfikowania ich prawidłowości i rzetelności (art. 274c par. 1 Ordynacji podatkowej – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.). W doktrynie i orzecznictwie taka czynność nosi miano kontroli krzyżowej.
Nie stanowi ona odrębnej kontroli podatkowej w odniesieniu do kontrahenta, lecz ma charakter czynności sprawdzających. Jej celem jest weryfikacja, czy dokumenty znajdujące się w dokumentacji księgowej kontrolowanego podatnika znajdują swoje odzwierciedlenie w dokumentacji i księgach podatkowych jego kontrahenta. Chodzi o potwierdzenie, czy rzeczywiście doszło między nimi do operacji gospodarczej, lub ustalenie określonych faktów w zakresie objętym badaniem.